به گزارش اختصاصی رصد روز، عملکرد ۱۰ ماهه ۱۴۰۴ بیمه معلم بیش از آنکه صرفاً روایت یک رشد عددی باشد، بیانگر دقت فنی در توسعه عملیات بیمهای است. حقبیمه تولیدی شرکت از ۱۱۹ هزار و ۴۹۴ میلیارد ریال در ۱۰ ماهه ۱۴۰۳ به ۲۱۳ هزار و ۲۶۷ میلیارد ریال در سال جاری رسیده و رشد ۷۸.۲ درصدی را ثبت کرده است؛ رشدی که در مقیاس صنعت بیمه، قابل توجه و اثرگذار ارزیابی میشود.
در همین بازه زمانی، خسارت پرداختی نیز از ۶۰ هزار و ۷۴ میلیارد ریال به ۱۰۷ هزار و ۷۱۹ میلیارد ریال افزایش یافته و رشد ۷۹.۳ درصدی را تجربه کرده است. نکته کلیدی اما نه در رشد ارقام، بلکه در رفتار نسبت خسارت نهفته است.
نسبت خسارت شرکت از ۵۰.۲ درصد به ۵۰.۵ درصد رسیده است؛ افزایشی معادل تنها سهدهم واحد درصد. این در حالی است که هم پرتفوی و هم خسارت، رشد نزدیک به ۸۰ درصدی داشتهاند. چنین همگرایی دقیقی میان رشد تعهدات و رشد درآمد، نشاندهنده انضباط فنی در صدور بیمهنامهها، ارزیابی ریسک پیش از پذیرش و کنترل چرخه پرداخت خسارت است.
در صنعت بیمه، افزایش سریع پرتفوی معمولاً با نوسان محسوس نسبت خسارت همراه میشود، اما ثبات این شاخص در بیمه معلم حاکی از آن است که توسعه بازار، مبتنی بر تحلیل ریسک و مدیریت نقدینگی انجام شده است. این سطح از کنترل، بیانگر آن است که رشد شرکت نه از جنس رقابت قیمتی پرریسک، بلکه از مسیر توسعه حسابشده پرتفو حاصل شده است.
از منظر ساختار مالی نیز بیمه معلم با نسبت توانگری ۱۰۰ درصد در سطح یک قرار دارد. حفظ این جایگاه در دورهای که حجم عملیات نزدیک به دو برابر شده، نشان میدهد توسعه فعالیتها به تضعیف بنیان سرمایهای منجر نشده است. سطح یک توانگری در واقع پشتوانه اعتماد بازار و بیمهگذاران به پایداری شرکت است.
همچنین ظرفیت مجاز نگهداری ریسک معادل ۱۲ هزار و ۶۰۷ میلیارد ریال، انعطاف عملیاتی شرکت را در پذیرش ریسکهای بزرگ در چارچوب مقررات تقویت میکند. این شاخص میتواند در بهینهسازی واگذاریهای اتکایی و بهبود کیفیت سودآوری عملیاتی نقش مؤثری ایفا کند.
چنانچه روند فعلی در ماههای پایانی سال استمرار یابد، بیمه معلم میتواند سال ۱۴۰۴ را با تثبیت یکی از منسجمترین الگوهای رشد در صنعت بیمه به پایان برساند؛ الگویی که در آن افزایش مقیاس عملیات، با کنترل شاخصهای فنی همراه بوده است.
در مجموع، دادههای عملکردی نشان میدهد بیمه معلم در حال تجربه مرحلهای از رشد مبتنی بر دقت فنی است؛ رشدی که بر همزمانی توسعه بازار و حفظ تعادل مالی استوار است و میتواند مبنای پایداری سودآوری در دورههای آتی قرار گیرد.