در روزهای گذشته بارها خبرهایی غیررسمی درباره اتصال تدریجی اینترنت منتشر شد؛ از جمله ادعای وصلشدن اینترنت برخی اپراتورها در دوم بهمنماه. با این حال، بررسیهای شرق نشان میدهد این اخبار دقیق نبوده و اتصال پایدار و عمومی رخ نداده است.
به گفته رضا الفتنسب، رييس اتحاديه كسب و كارهاي اينترنتي، ميزان فروش تاكسيهاي اينترنتي 25 تا 40 درصد، پلتفرمهاي گردشگري 60 تا70 درصد و سايتهاي نيازمندي 30 درصد كاهش يافته است.
قطع ناگهانی اینترنت، نهتنها درآمد را متوقف میکند، بلکه امنیت شغلی، سلامت روان و تداوم زندگی حرفهای هزاران نفر را با اختلال جدی مواجه میسازد؛ آسیبی خاموش که آثارش ماندگار است.
فرشید شکرخدایی گفت: اینترنت شخصی تجار برقرار نیست و فقط در محل اتاق های بازرگانی امکان دریافت و ارسال ایمیل فراهم شده است.
پرسش این است که وقتی اینترنت هست اما کار نمیکند حق کاربر و هزینه اتصال بهاینترنت کجای این معادله قرار میگیرد؟
علیاکبر پورجمشیدیان، دبیر شورای امنیت کشور درباره زمان وصل شدن اینترنت آب پاکی را روی دست مردم ریخت!
چگونه است که برخی سایتها به اینترنت جهانی متصل هستند و مطالبشان در گوگل ایندکس میشود ولی بسیاری دیگر از این گشایش بیبهره هستند؟
در هفتههای اخیر، محدودیت دسترسی سرورهای رسانهای به اینترنت بینالملل، ضربهای جدی به فعالیت رسانههای خصوصی و مستقل وارد کرده است.
اقتصاد دیجیتال با اختلالهای مقطعی و تصمیمهای کوتاهمدت زنده نمیماند؛ اینترنت برای این بخش، نه یک امتیاز، بلکه شرط بقا است.
نماینده مجلس، کارشناس روابط بینالملل یا استاد دانشگاهی که با شبکه تلویزیونی الجزیره و رسانههای تصویری دیگر مصاحبه میکردند، رسانههای مستقل و وابسته از کجا اینترنت بینالملل میآوردند؟
