وزیر نفت در واکنش به این موج انتقادات، بیش از آنکه به علتها توجه کند، بهدنبال «مقصر» میگردد؛ و نخستین مقصر همیشه کسی است که قرار بوده روایتگر باشد، نه سیاستگذار.
معاون بانک مرکزی در یک اظهار نظر عجیب گفته که ایران مال نه سند دارد و نه مالک مشخص و نمیدانیم با آن چه باید کرد!
سیاستهای ارزی ناکارآمد ایران از ثبات نفتی دهه ۵۰ تا چندنرخی انفجاری امروز، ریال را به تدریج بیارزش کرده است.
سخنان اخیر اعضای شورای شهر تهران در صحن علنی پرده از زندگی لاکچری برخی مدیران شهرداری برداشت؛ موضوعی که مدتها به صورت زمزمه در محافل شهری مطرح بود.
به گفته یک کارشناس صنعت بیمه، با افزایش تورم، کاهش درآمد سرانه و افت قدرت خرید، اولویت هزینههای مردم به سمت معیشت سوق پیدا میکند و بیمه از سبد هزینهای خانوار حذف میشود.
حتی اگر حقوق و دستمزد سالانه ۲۰ درصد افزایش یابد، این رقم با تورم واقعی همخوانی ندارد در نتیجه ارزش واقعی دستمزد کاهش مییابد. بسیاری به سختی میتوانند هزینه زندگی را تامین کنند. به همین دلیل تمایل به پذیرش مشاغل دستمزدی کمتر شده است.
شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت (شساخت)بیش از ۵۱ میلیارد تومان طی 6 ماه از سال جاری صرف غذا و رستوران کرده که جای سؤال و مطالبه گری بابت چنین هزینه سنگینی را اجتناب ناپذیر می کند.
اگر واقعا بیش از 2 میلیون بشکه در روز صادرات داریم و پول آن هم میتواند به کشور باز می گردد، چرا دلار به 128 هزار تومان رسیده و وضعیت اقتصادی این گونه بحرانی است؟
از صبح شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴، افزایش قیمت بنزین به طور رسمی اجرا شد تا ایران در دولت مسعود پزشکیان وارد مرحله جدیدی از سیاست گذاری سوخت شود.
افت سفارشات جدید، کاهش موجودی مواد اولیه و کاهش استخدامها از جمله عواملی هستند که فشار مضاعفی به تولید و سرمایهگذاری وارد کرده و به شکلگیری رکود عمیقتر در صنعت دامن زدهاند.