رئیس کل جدید بانک مرکزی در حالی اولین روز کاری خود را در میرداماد آغاز کرد که به یکی از چالشی‌ترین بحث‌های سیاستگذاری در ایران اشاره کرد و وعده داد «بساط ارز چند نرخی را جمع خواهیم کرد.»
مرور عملکرد رؤسای بانک مرکزی از اواخر دهه ۱۳۸۰ نشان می‌دهد که تحولات بازار ارز ایران بیش از آنکه تابع تغییر افراد باشد، بازتاب شدت شوک‌های بیرونی، محدودیت‌های ارزی و نحوه مدیریت انتظارات است.
بیش از ۲۰ ماه از توقف هزاران تن برنج در بندر رجایی با بدترین شرایط نگهداری می‌گذرد، اما هنوز هیچ مقام مسئولی حاضر به انتشار جدول شفاف سلامت این کالاها نیست.
بانک جهانی تورم مواد غذایی ایران در دهمین ماه سال جاری میلادی را بیش از ۶۴ درصد اعلام و رتبه دوم ایران در جهان از این نظر را گزارش کرد.
سیاستی که قرار بود چتر حمایتی بر سر سفره مردم باشد، در عمل به بزرگ‌ترین موتور تولید رانت و تشدید شکاف طبقاتی تبدیل شده؛ جایی که ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی نه برای معیشت، بلکه برای انباشت سرمایه دلالان هزینه می‌شود.
وقتی سخنگوی قوه قضاییه از نگهداری یک «فلز گران‌بها»ی ۱.۸ میلیارد دلاری به‌عنوان رد مال بابک زنجانی خبر داد، یک پرسش جدی مطرح شد: این فلز گران‌بها دقیقاً چیست؟
خرید اقساطی که زمانی مختص کالاهایی مانند خودرو و لوازم خانگی بود، حالا به پوشاک، و حتی کالاهای اساسی و مایحتاج روزمره مانند برنج و مرغ رسیده است. وضعیتی که زنگ خطر سقوط اقتصادی و اجتماعی را به صدا درآورده است.
صدای اعتراض کسب‌وکار‌ها به نوسانات قیمت ارز، طلا و سکه در حالی به آرامی شنیده می‌شود که احسان سلطانی، اقتصاددان معتقد است: در چنین شرایطی بازار خرید و فروش کالا قفل شده است.
عدم قطعیت نرخ ارز باعث شده فعالان اقتصادی انرژی خود را صرف مدیریت ریسک کنند و نبود نقدینگی کافی در مقابل قیمت‌های لحظه‌ای، تولید را به سمت کاهش حجم یا توقف کامل سوق می‌دهد.
لیست سیاه ارزهای بازنگشته به کشور منتشر شد و نام شرکت هایی در صدر آن می‌درخشد که سال‌هاست از کیسه‌ی خلیفه منابع ملی ارتزاق می‌کنند.
