احتمالا همه ما حداقل یک بار این جمله در کارهای اداری به گوشمان خورده که «سیستم قطع است» و باید منتظر بمانید. جملهای که خیلی اوقات اذیتکننده است و باعث شده بسیاری از ما در آن موقعیت کلافه شویم. سالیان زیادی است که ارکان مختلف حاکمیت، بر الکترونیکی شدن کارهای اداری تاکید دارند. هر ارگانی، چه دولتی و چه غیردولتی که مراجعه میکنیم، کارها در سامانههای مختلف انجام میشود. گاهی برخی از ارگانها حتی چند سامانه مختلف برای کارهای مختلف دارند. از امور تجاری تا کارهای هویتی و شهری و حتی درمانی اکنون با سامانهها اداره میشوند.
در تعاریف آمده است دولت الکترونیکی، حاصل استفاده از فناوری اطلاعات و مدیریت فناوری اطلاعات است که با پیاده کردن آن در سطح دولت، از نظر کارایی و اثربخشی سیستمهای دولتی و نحوه خدماترسانی تغییراتی شگرف ایجاد میشود که رضایت مردمی را در سطح وسیعی به دنبال خواهد داشت. در تعاریف دیگری اشاره شده که دولت الکترونیک با هدف بهبود خدماترسانی به مردم، موجب تعامل بیشتر مردم با دولت و مشارکت آنها در فرآیندهای دموکراتیک میشود.
آمارها نشان میدهد فرآیند توسعه دولت الکترونیک در ایران بسیار کُند و لاکپشتی پیش میرود، برای مثال درحالیکه در گزارش دولت الکترونیک سازمان ملل رتبه ایران بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۲ از ۱۰۷ به ۹۱ رسیده، در همین مدت رتبه ازبکستان از ۱۰۷ به ۶۹، رتبه عربستان سعودی از ۱۰۵ به ۳۱ جهان، رتبه قزاقستان از ۸۳ به ۲۸، رتبه کویت از ۹۸ به ۶۱، رتبه ارمنستان از ۸۶ به ۶۴، رتبه عمان از ۹۸ به ۵۰، رتبه امارات از ۳۸ به ۱۳ رسیده است.