خرانق مقصدی متروکه و متلاشی اما رویایی

روستای متروک و متلاشی شده از خشت گلی خرانق واقع در دره ای دورافتاده در حدود 70 کیلومتری شمال یزد در مرکز ایران واقع شده است.

به گزارش اختصاصی رصد روز ، قدمت خرانق تقریباً ۴۰۰۰ سال است ، در حالی که بناهای مخروطی فرسوده آن که گشتی از سراسر جهان را به خود جذب می کند ، قدمتی حدود ۱۰۰۰ ساله دارند.

شهر متروکه خرانق رویای یک عکاس با پیچ و خم خیابانها ، تونلها ، معابر و اتاقها و همچنین ساختمانهای چشمگیرتر مانند مسجد کوچک ، مناره تکان دهنده و کاروانسرای قدیمی است که قرنها پیش پذیرای تجار و زائران بوده است.

خرانق که معنای “زادگاه خورشید” است به دو قسمت تقسیم می شود:

شهر قدیمی که تقریباً کاملاً خالی از سکنه است

شهر جدید که ده ها خانواده در آن به زندگی خود ادامه می دهند.

شهر قدیمی از آجرهای گلی آفتابی ساخته شده است که یکی از بزرگترین مجموعه های بنایی آجری در ایران است. خرانق زمانی یک روستای پررونق بوده است ، اما وقتی منابع آب خشک شد ، ساکنان آنجا را ترک کردند و شهر را به یک ویرانه تبدیل کردند.

در حالی که بیشتر شهر قدیمی خرانق شامل خانه های فرسوده و سقف های فروریخته است ، برخی از آثار مهم و به خوبی حفظ شده باقی مانده است.

در سالهای اخیر ، شهر جدیدی در ۲ کیلومتری شهر باستانی با آب و برق دولتی تأسیس شد. به استثنای چند سالمند که از ترک خانه های قدیمی خود و ادامه زندگی در ویرانه ها امتناع کردند ، بقیه ساکنان شهر قدیمی به شهر جدید نقل مکان کردند.

چندین ساختمان باشکوه در داخل روستا وجود دارد. مسجدی در دوره قاجار (۱۹۲۵-۱۷۸۹) به طور کامل مرمت شد و دارای مناره ای به ارتفاع ۱۵ متر است که به مناره تکان دهنده خرانق معروف است. مناره قرن هفدهم دارای سه طبقه و یک راه پله مارپیچ است که از داخل بالا می رود. مناره دائماً در حال تکان خوردن و ارتعاش است. علت این پدیده ناشناخته باقی مانده است.

مسجد دیگری با گنبد آبی در برابر رنگ های خاکی شهر و چشم انداز اطراف خودنمایی می کند.

علاوه بر این ، یک کاروانسرای به خوبی حفظ شده مکانی که کاروانهای تجاری در آن متوقف می شوند و از زمان سلسله قاجار در حومه خرانق نشسته است. این کاروانسرا با اصطبل هایی برای نگهداری حیوانات بسته ، محوطه انبار و اتاق هایی برای مسافرانی که از آنجا عبور می کنند مستحکم شده است.

  فال روز پنج شنبه 1 مهر 1400

از دیگر نکات برجسته می توان به قلعه قدیمی مربوط به دوره های تاریخی اسلامی ، قنات های باستانی که برای آبیاری مزارع اطراف ساخته شده اند و یک پل باستانی اما هنوز کاربردی اشاره کرد.

آخرین بقایای این شهر تاریخی و هیجان انگیز اکنون به دلیل وجود ذخایر آهن ، اورانیوم ، باریت ، روی و گرانیت در مناطق اطراف آن در معرض تهدید است. معدن ساغند که در ۶۰ کیلومتری غرب روستا واقع شده است ، بخشی از این مواد معدنی ارزشمند را استخراج می کند و قبل از حفظ این شهر باستانی تنها مدت زیادی برای سودآوری باقی می ماند.

شهر واحه یزد بین دشت کویر شمالی و دشت لوت جنوبی در دشتی مسطح واقع شده که توسط کوه ها احاطه شده است. ساختار تاریخی آن دارای معماری کلی مذهبی بسیار هماهنگ است که مربوط به دوره های مختلف است.

به نظر می رسد شهر یزد توسط مارکوپولو به عنوان “شهر نجیب یزد” توصیف شده و قدمت آن به قرن پنجم میلادی برمی گردد. این کوه در یک دشت ماسه ای بایر عمدتا بی حاصل در ارتفاع ۴۰۰۰ پا (۱۲۰۰ متر) از سطح دریا واقع شده است. از زمان ساسانیان ، یزد به دلیل پارچه های ابریشمی زیبایی که در دوره های بعد فقط کاشان و اصفهان با آن رقابت می کردند شهرت داشت. این شهر هنوز مرکز اصلی ابریشم بافی است.

یزد با خطوط پیچ در پیچ ، جنگلی از بادگیرها ، خانه های آجری ، کوچه های جوی و قرن ها سابقه ، مکانی بسیار دلپذیر برای اقامت است و تقریباً همه همکاران مسافرتی مقصد “از دست ندهید” آن را نامیدند.

یزد گواهی زنده بر استفاده هوشمندانه از منابع محدود موجود در صحرا برای بقا است. آب از طریق سیستم قنات به شهر منتقل می شود. هر منطقه از شهر بر اساس قنات ساخته شده و مرکز مشترکی دارد. استفاده از خاک در ساختمانها شامل دیوارها و سقفها با ساخت طاق و گنبد است. خانه هایی با حیاط های زیرزمینی ساخته می شوند که به مناطق زیرزمینی خدمات رسانی می کنند. بادگیرها ، حیاط ها و دیوارهای ضخیم خاکی ، آب و هوای دلپذیری را ایجاد می کند.

برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا