تسهیلات ۶ و ۸ درصدی بانک پارسیان، امروز در پروندههایی دیده میشود که بخشی از آنها به مطالبات غیرجاری، سررسیدگذشته و مشکوکالوصول تبدیل شدهاند؛ پروندههایی که برخی از آنها از سال ۱۳۸۹ همچنان باز ماندهاند
به گزارش اختصاصی رصد روز، شانزده سال از پرداخت برخی تسهیلات بانک پارسیان میگذرد، اما ردپای آنها همچنان در فهرست مطالبات غیرجاری، سررسیدگذشته و مشکوکالوصول دیده میشود. اطلاعات منتشرشده توسط بانک مرکزی تا پایان خردادماه ۱۴۰۵، تصویری نگرانکننده از بخشی از پرتفوی اعتباری این بانک ترسیم میکند؛ تسهیلاتی که با نرخهای ترجیحی ۶ و ۸ درصد پرداخت شدهاند، اما هنوز به سرانجام مطلوب نرسیدهاند.
قدیمیترین پرونده به سال ۱۳۸۹ بازمیگردد. بانک پارسیان در آن سال ۱۲ هزار و ۸۶۸ میلیارد ریال خالص تسهیلات با نرخ ۶ درصد به شرکت تولیدی روغن نباتی یگانه پرداخت کرد. اصل مبلغ پرداختی ۴ هزار و ۳۵۱ میلیارد ریال بوده که اکنون در ردیف بدهیهای غیرجاری قرار دارد و کل خالص تسهیلات نیز در طبقه مطالبات مشکوکالوصول ثبت شده است.
در همان سال، شرکت فرآیند فولاد پایدار نیز ۵۹۲ میلیارد و ۴۰۳ میلیون ریال خالص تسهیلات با نرخ ۸ درصد دریافت کرد. اصل مبلغ پرداختی ۱۸۵ میلیارد و ۵۶۶ میلیون ریال بوده و اکنون خالص این تسهیلات نیز در طبقه مطالبات مشکوکالوصول قرار گرفته است.
پرونده شرکت کشتیرانی آریا از همه سنگینتر به نظر میرسد. این شرکت در سال ۱۳۸۹، ۳۸ هزار و ۳۱۶ میلیارد ریال خالص تسهیلات دریافت کرده که اصل مبلغ پرداختی آن ۱۲ هزار و ۲۶۰ میلیارد ریال بوده است. بر اساس اطلاعات بانک مرکزی، ۱۱ هزار و ۸۶۸ میلیارد ریال از این تسهیلات در ردیف بدهیهای غیرجاری ثبت شده و کل خالص تسهیلات نیز همچنان در طبقه مطالبات مشکوکالوصول قرار دارد.
پروندههای اعتباری بانک پارسیان تنها به سال ۱۳۸۹ محدود نمیشود. در سال ۱۴۰۱، شرکت پالایش نفت پایا یک هزار و ۱۲۹ میلیارد ریال خالص تسهیلات با نرخ ۸ درصد دریافت کرد. اصل مبلغ پرداختی یک هزار و ۹۸۸ میلیارد ریال بوده و اکنون ۷۹ میلیارد و ۵۱۲ میلیون ریال از آن در طبقه بدهیهای غیرجاری و ۹۶ میلیارد و ۱۵۵ میلیون ریال نیز در ردیف مطالبات سررسیدگذشته قرار گرفته است.
حتی جدیدترین پرونده نیز خالی از ابهام نیست. ذوبآهن اصفهان در شهریور سال گذشته، ۲۵ هزار و ۱۴۱ میلیارد ریال خالص تسهیلات با نرخ ۸ درصد دریافت کرده است. اصل مبلغ پرداختی این تسهیلات ۲۹ هزار و ۳۳۷ میلیارد ریال بوده و بر اساس دادههای رسمی، ۶ هزار و ۲۵۴ میلیارد ریال آن در طبقه بدهیهای غیرجاری و ۶ هزار و ۸۵۵ میلیارد ریال نیز در ردیف مطالبات سررسیدگذشته قرار گرفته است.
وقتی پروندههایی با عمر ۱۶ سال هنوز در فهرست مطالبات غیرجاری و مشکوکالوصول دیده میشوند، این پرسش مطرح است که نظام اعتبارسنجی، کیفیت وثایق اخذشده، نحوه نظارت بر مصرف تسهیلات و فرآیند وصول مطالبات در بانک پارسیان تا چه اندازه کارآمد بوده است؟ استمرار چنین وضعیتی، صرفاً یک عدد در صورتهای مالی نیست؛ بلکه نشانهای از انجماد بخشی از منابع بانکی است که میتوانست در خدمت تولید، اشتغال و تأمین مالی سالم اقتصاد قرار گیرد.
اکنون افکار عمومی، سهامداران و نهادهای ناظر انتظار دارند بانک پارسیان درباره سرنوشت این پروندههای اعتباری، اقدامات انجامشده برای وصول مطالبات و دلایل ماندگاری برخی از آنها در طبقات غیرجاری و مشکوکالوصول، گزارشی شفاف و مستند ارائه کند؛ زیرا گذشت زمان، جایگزین پاسخگویی نخواهد شد.
