به گزارش اختصاصی رصد روز ، تحریم ها در چندسال گذشته علیرغم اینکه محدودیت هایی برای مراوده مالی و تجاری با اروپا ایجاد کرده اما برخی آمارها حکایت از ادامه دار بودن روابط تجاری با اروپا دارد موضوعی که در مسئله صادرات و واردات می توانست محل توجه باشد اما بی توجهی به این مسئله باعث شد تا کشور در چندسال گذشته از این ناحیه دچار خسران شود. در حال حاضر عمده کالاهای صادراتی به اروپا شامل محصولات غذایی و حیوانات زنده می شود که این مسئله بیش از 40 درصد حجم صادرات به اروپا را تشکیل می دهد و بعد از آن سوخت های معدنی با 16 درصد دیده می شود. اما طبق آماری که گمرک منتشر کرده در سال 99 مبدأ و مقصد واردات و صادرات در سال 99 شامل چهار کشور امارات ، عراق ، چین و ترکیه می شود.
نگاه آماری به مبدأ و مقصد واردات و صادرات در سال 99
ارزش ریالی واردات از کشور امارات در سال 99 به بیش از 33 هزار میلیارد ریال می رسد که معادل با 787 میلیون و 718 هزار دلار بود. پس از آن کشور چین با 27 هزار میلیارد ریال ( 655 میلیون و 554 هزار دلار ) و در نهایت ترکیه با 10 هزار و 392 میلیارد ریال به ارزش دلاری 247 میلیون و 417 هزار دلار سه کشوری بودند که بیشترین میزان واردات کشور از آنها صورت گرفت. مرکاش نیز با 50 میلیون و 400 هزار ریال به ارزش هزار و دویست دلار کمترین حجم واردات را به خود اختصاص داد.
اما در بین مقاصد صادراتی کشور در سال 99 نیز ابتدا نام کشور چین دیده می شود که با 224 هزار و 282 میلیارد ریال بیشترین حجم صادرات را کشور را مال خود کرد 974 میلیون و 60 هزار دلار ارزش صادرات به کشور چین بود. پس از آن عراق با 98 هزار و 595 میلیارد ریال و ( 427 میلیون و 803 هزار دلار ) و امارات با 95 هزار میلیارد ریال ( 416 میلیون و 836 هزار دلار ) دیده می شوند. در انتها نیز اسلوونی با 364 میلیون ریال ( هزار و 597 دلار ) کمترین میزان صادرات را به خود اختصاص داده است.
مسئله ای که باید درباره این آمار بیان کرد اینجاست که با توجه به نیاز اروپا به واسطه شرایط آب و هوایی به محصولات کشاورزی و انرژی برنامه ای که آمارها به این کشور را بهبود بخشد دیده نمی شود.
در ماههای گذشته خصوصاً در فضای مجازی بارها دیده شده که بسیاری از کالاهای که به امارات صادر می شود توسط این کشور به سایر کشورهای اروپایی صادر می گردد که این موضوع به شدت جایگاه رقابتی ما را تحت تأثیر قرار می دهد. آلمان در بین کشورهای اروپایی بیشترین مقصد صادرات کشور است که این مسئله از چندسال قبل تا کنون تغییری نکرده به عبارت دیگر بازارهای مالی جدید در اروپا به واسطه تحریم ها از دست رفته و فرصتهای جدید تجاری با این کشورها از بین رفته است. این در حالیست که شریک مهم سیاسی و اقتصادی ما یعنی روسیه در این آمارها با 9 هزار و 329 میلیارد ریال به ارزش 40 میلیون و 441 هزار دلار خیلی حجم قابل توجهی را به خود اختصاص نداده است.
از دست دادن فرصت صادراتی با کشورهای اروپایی در سایه تحریمهای ظالمانه این مسئله را آشکار می کند که جدا از موانعی که در راه تصویب FATF وجود دارد جایگزین این مسئله برای کشور برای شناسایی ظرفیت های زیاد تجاری با اروپا چیست و چرا باید حجم زیاد منابع ارزی برای کشور اینطور کم اهمیت جلوه کند؟