ونزوئلا، ایران و کوبا: خیانت، خون و پایداری
آمریکایی ها اول کوبا را نشانه رفتند و اردوی رسانه ای شدیدی برگزار کردند که هدف بعدی کوبا است؛ اما در واقع آن اردو فریب بود و هدف قبل از کوبا، ایران بود.
آمریکایی ها اول کوبا را نشانه رفتند و اردوی رسانه ای شدیدی برگزار کردند که هدف بعدی کوبا است؛ اما در واقع آن اردو فریب بود و هدف قبل از کوبا، ایران بود.
به گزارش رصد روز، آریا یونسی در یادداشتی مطرح کرد:
ونزوئلا را خیانت بر باد داد؛ ایران را خون نگه داشت و کوبا را پایداری نگه می دارد. ونزوئلا در چشم بر هم زدنی سقوط کرد؛ عکسهای مادورو و همسرش دست بسته و چشم بسته در بازداشت آمریکایی ها منتشر شد. ترامپ از تغییر نظام ونزوئلا گفت اما دلسی رودریگرز، معاون اول مادورو، با ادبیاتی حماسی از مقاومت و حفظ ونزوئلا گفت؛ آمریکایی ها چند صباحی نمایش نامه را ادامه دادند و سپس گفتند که با سرپرست ریاست جمهوری ونزوئلا، یعنی رودریگرز همکاری می کنند گویی که اکراه دارند. مادرو را ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴ اسیر کردند. آمریکایی ها اول کوبا را نشانه رفتند و اردوی رسانه ای شدیدی برگزار کردند که هدف بعدی کوبا است؛ اما در واقع آن اردو فریب بود و هدف قبل از کوبا، ایران بود.
در همان ایام من در همین جا نوشتم که ایران ونزوئلا نیست و چنین سرنوشتی برای ایران متصور نیست. همین گونه شد و آمریکایی ها با تمام توان در ۹ اسفند به ایران حمله کردند، کمتر از دو ماه بعد از ونزوئلا. در چهل روز جنگ رمضان کاری نماند که نکنند اما ایران تا آتش بس به دفاع پرداخت و نظام سیاسی آن سر جای خود ماند. اکنون آمریکایی ها سوای تحریم مالی و نفتی کوبا همچنان ادبیات تهاجمی خود درباره کوبا را ادامه می دهند و برخی از مقامات آمریکایی ابراز امیدواری می کنند که ترامپ به کوبا نیز حمله کند. اما احتمالا آمریکایی ها از جنگ با ایران عبرت گرفته باشند و خودشان بدانند که ونزوئلا مورد متفاوتی بود.
در زمان دستگیری مادور تا حدود زیادی می شد تصور کرد که سقوط مادورو تنها یک عملیات نظامی صرف نبوده است و احتمالا نفوذ اطلاعاتی نیز بوده است. آمریکایی ها تا چند وقت همه چیز را مخفی نگه داشتند اما حقیقت آشکار زود آشکار شد. سوم بهمن ۱۴۰۴ ابتدا میامی هرالد و سپس رویترز و نهایتا گاردین در گزارشی مفصل گفتند که سقوط مادورو خیانتی از داخل بوده است؛ خیانتی بزرگ. طبیعی بود اگر آمریکایی ها می خواستند نظام ونزوئلا را ساقط کنند و حتی همسر مادورو را نیز هدف گرفته بودند، برخی از مقامات ارشد نظام مادورو را نیز بازداشت کنند؛ خصوصا دلسی رودریگرز، معاون اول و جانشین مادورو. اتفاقا این رودریگرز و برادرش بودند که معامله اصلی را با آمریکایی ها کرده بودند و به آنها گفته بودند که باید مادورو از قدرت برداشته شود. رودریگرز پیش از سقوط مادورو در قطر با واسطه های قطری با آمریکایی ها معامله کرده بود و آنها را از همکاری بعدی خود مطمئن کرده بود.
رودریگرز با مقامات سیاسی و حتی رئیس دستگاه اطلاعاتی آمریکا، سیا، معامله کرده بود. گویا نقش قطر در این عملیات اطلاعاتی بسیار پر رنگ بوده است. رویترز نیز گزارش داد که حتی وزیر کشور ونزوئلا، کابلو، که پلیس و نیروهای امنیتی زیر نفوذ او بودند نیز پیشتر با آمریکایی ها وارد مذاکره شده بود. رودریگرز، وزیر کشور و وزیر دفاع سه مقام برجسته ای بودند که ممکن بود مقاومت کنند اما دوتای اول خیانت کردند و وضعیت سومی هنوز مشخص نیست. در هر حال، رودریگرز به آمریکایی ها گفته بود که اگر مادورو حذف شود او می تواند با باقی مانده مقامات سیاسی همکاری کند؛ نشانه ای از خیانت و نفوذ گسترده. به همین خاطر، در کنار عوامل دیگر، اساسا ونزوئلا را خیانت بر باد داد.
در مورد ایران آمریکایی ها چون نفوذی در سطح بالایی مانند ونزوئلا نداشتند با تمام توان نظامی خود آمدند؛ اتفاقا در ایران شرایط به گونه ای بود که آمریکایی ها می دانستند نه تنها مقامات سیاسی ارشد حاضر به نرمش نیستند بلکه فرماندهان نظامی سطح بالا نیز چنین نیستند؛ به همین خاطر آنها تلاش کردند تمامی رهبران و فرماندهان ایران را تا چند لایه ترور کنند. برخی از این ترورها سبب شهادت شد و برخی نیز نشد. خط نفوذ و خیانت در ایران وجود نداشت و ایرانی ها با شهادت آگاهانه و مقاومت ستودنی کشور را نگه داشتند. ایران را خون نجات داد.
و اما کوبا. اکنون پرسش این است که کوبا چه می شود. کوبا به ایران شبیه است نه ونزوئلا؛ به همین خاطر پیش بینی این است که سقوط کوبا کاری ساده و یک شبه نباشد. هرچند کوبا بسیاری کمتر از ایران قدرت نظامی و ویژگی های راهبردی دارد اما به نظر نمی آید فتح کوبا برای آمریکا به سادگی ونزوئلا باشد. اتفاقا در همان عملیات راه حل قاطع، دستگیری مادورو، آمریکایی ها نشانه های آن را دیده اند اگر بتوانند از آن عبرت بگیرند. در شب دستگیری مادورو ۳۲ رزمنده و نیروی اطلاعاتی کوبایی کشته شدند؛ کوبایی هایی که برای محافظت از مادرو فرستاده شده بودند همگی کشته شدند. آمریکایی ها دانسته بودند که آنها را نمی شود خرید پس تنها راه را کشتن دیده بودند و کوبایی ها تا دم مرگ جنگیده بودند.
کوبا کشوری مقاوم است؛ رهبران آن چارچوب دارند و آموزش دیده هستند. کوبایی ها به خوبی از اهداف ضد استکباری پاسداری می کنند و با دستگاه های منسجم اطلاعاتی و امنیتی که دارند به راحتی امکان ایجاد خطوط نفوذ را نمی دهد. رهبر فعلی کوبا، میگل دایاز کانل، اخیرا گفته است تا دم مرگ در برابر آمریکا مقاومت خواهد کرد و احتمال زیاد او در این گفته صادق است. اگر او توجه کند که رهبر ایران چگونه با رشادت و ثبات قدم در آگاهی کامل از شهادت در دفتر کار خود ماند و شهید شد، احتمال اینکه او تا دم مرگ بتواند پایداری کند زیاد است. کوبا پایداری می کند.
