در روزهایی که سایه جنگ، شرایطی استثنایی بر کشور حاکم کرده بود، سنگر خدمت در بانک تجارت با همت مردانی از جنس مسئولیتشناسی، مستحکم باقی ماند. «محمود زمانیزاد»، رئیس شعبه کاوه اصفهان، به همراه تیم وفادارش در یکی از حساسترین نقاط شهر (مجاو...
به گزارش رصد روز به نقل از روابط عمومی بانک تجارت، در ادامه، مشروح گفتوگو با او را میخوانید
در لحظاتی که خطر در نزدیکی شعبه احساس میشد، مدیریت «وحشت و آرامش» کار دشواری است. چگونه توانستید تعادل را بین آرامش همکاران و اطمینانخاطر مشتریان برقرار کنید؟
در آن ایام که نیروهای مسلح جانبرکف ما در حال دفاع از مرزها بودند، ما نیز در سنگر اقتصادی، آرامش جامعه را اولویت اصلی خود میدانیم. اعتقاد داریم که باز بودن درهای بانک، نمادی از پایداری و جریان داشتن زندگی است. حضور ما در شعبه، بیش از آنکه یک فعالیت اداری باشد، پیامی برای اطمینانخاطر مشتریان بود؛ اینکه حتی در سختترین شرایط، بانک تجارت بهعنوان امین مردم، در کنار آنهاست. این حضور مستمر، ریشه در دغدغهمندی همکارانم دارد و باعث میشود مشتریان با دیدن چراغهای روشن شعبه، از امنیت داراییهای خود مطمئن شوند.
در شرایط اضطراری، حفاظت از اسناد و وجوه نقد یک اولویت حیاتی است. پروتکل شما برای صیانت از این داراییها در شعبه کاوه چگونه اجرا شد؟
حفظ جان پرسنل و مراجعین در اولویت نخست ما قرار دارد، اما همزمان مسئولیت سنگین امانتداری را نیز بر دوش داریم. برای این منظور، یک طرح تقسیم کار دقیق تدوین کردیم. مسئولیت هر یک از پرسنل در مواقع حادثه کاملاً مشخص شده؛ از نحوه محافظت سریع از اسناد و وجوه نقد گرفته تا هدایت مشتریان به پناهگاههای امنی که پیشتر در شعبه شناسایی شده است. هدف ما این است که در کوتاهترین زمان ممکن، بالاترین سطح ایمنی را برای انسانها و داراییهای بانکی فراهم کنیم.
آیا در اوج بحران، لحظهای پیش آمد که برای گرهگشایی از کار یک مشتری، تصمیمی فراتر از پروتکلهای عادی اداری بگیرید؟
بله، موقعیت استراتژیک ما در نزدیکی ترمینال مسافربری کاوه، شرایط را خاصتر کرده است. در مواردی که حتی دستور تخلیه اماکن اطراف صادر شده بود، ما نمیتوانستیم مسافران و مردم را رها کنیم. در ایام تعطیل و شرایط بحرانی، بارها برای پولگذاری و بررسی وضعیت خودپردازها به شعبه مراجعه کردیم تا خللی در دسترسی مردم به نقدینگی ایجاد نشود. در روزهای جنگ تحمیلی سوم، ما مرزی بین مشتری بانک تجارت و غیرتجارت نمیدیدیم؛ شعبه به پناهگاهی صمیمی تبدیل شده بود که در آن به سوالات و نگرانیهای همه مراجعین پاسخ میدادیم و جوی سرشار از همبستگی و آرامش ایجاد شده بود.
در شرایطی که امکان ترک محل وجود داشت، چه انگیزهای شما و همکارانتان را به ماندن و «روشن نگه داشتن چراغ شعبه» واداشت؟
نخستین و بزرگترین عامل، توکل بر خداوند متعال بود که در لحظات سخت، گرهگشای مسیر ما میشد. اما عامل مهم دیگر، حمایتهای معنوی و مدیریتی مدیرعامل محترم و هیات مدیره و مدیریت شعب استان اصفهان بود. پیگیریهای دقیق و حضور موثر ایشان در بررسی مسائل شعب، انگیزهای مضاعف به ما میداد تا با تمام توان در صحنه بمانیم. امروز ما حس میکنیم که حضورمان، بخشی از پازل امنیت ملی است. این روحیه همبستگی میان پرسنل و مردم، چنان قدرتی به ما داده که سختیهای جنگ را به شیرینی خدمت تبدیل کنیم.
