سید مهدی حسینی یزدی، رئیس انجمن واردکنندگان سم و کود، از یک بحران سهمگین خبر داد: ترکیبی از جهش دلار، تحریمهای داخلی و تله مسیرهای ترانزیتی، قیمتها را به عدد تکاندهندهای رسانده است.
اقتصاد ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ مسیری پرنوسان و همراه با بحرانهای متعدد را پشت سر گذاشته است.
بازنشستگان: آنچه بیشتر مطرح میشود افزایش ۶۰ درصدی مستمری است، اما از حذف یا فریز مزایایی مانند حق عائلهمندی، حق اولاد و برخی آیتمهای مزدی سخنی به میان نمیآید.
یک نماینده مجلس: اگر مطالبات کشاورزان به موقع و بههنگام پرداخت میشد، قطعاً امکان خرید کل ۱۲ میلیون تن گندم وجود داشت و با مشکلی مواجه نمیشدیم.
وقتی هزینههای یک دوره آنتیبیوتیک ساده به بالای یک میلیون تومان میرسد، قشر کمدرآمد یا طبقه متوسط رو به زوال، نخستین کاری که میکند سرکوب نیاز درمانی است
برای بسیاری از مردم، دلار دیگر صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست؛ به معیاری برای سنجش آینده تبدیل شده است.
در ایران امروز، اقتصاد را نمیتوان تنها از دریچۀ اعداد دید؛ زنان و فرودستان جامعه نه برای زندگی، بلکه تنها برای «زنده ماندن» میجنگند.
افقه: کشور حدود ۹۰ میلیون نفر جمعیت دارد و نمیتوان وضعیت اقتصادی جامعه را صرفاً براساس آنچه در تهران یا اطراف محل زندگی و فعالیت خود میبینیم، ارزیابی کرد.
همزمان با بالا رفتن ریسکهای سیاسی و اقتصادی، تصمیمگیری برای سرمایهگذاران دشوارتر شده است؛ هر خبر تازه میتواند معادلات بازارها را تغییر دهد.
توقف چند هفتهای کامیونها در مرزها، به معنای خواب سرمایه، افزایش هزینه حمل و کاهش اطمینان صاحبان کالا نسبت به زمان تحویل است.