جشنواره خشت بهشت با هدف «تجلیل از تلاشها و خدمات فعالان حوزه خدمات شهری» برگزار شده که بخشی از روتین اداری و وظایف ذاتی شهرداری های مناطق ۲۲گانه تهران است.
به گزارش رصد روز، در حالی که کشور در شرایط جنگی و تحریمی قرار دارد و اقشار مختلف مردم با فشارهای اقتصادی و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکنند و مسئولان مردم را به صرفهجویی توصیه میکنند، افکار عمومی بهدرستی انتظار دارد تمامی نهادها و سازمانها، از جمله شهرداریها، نهایت دقت و اولویتبندی را در هزینهکرد بیتالمال به کار گیرند و از هرگونه هزینه غیرضروری پرهیز کنند.
برگزاری مراسم و رویدادها با اعتبارات کلان در این وضعیت، از نگاه شهروندان با این اصل همخوانی ندارد و پرسشهایی را درباره توجیهپذیری و ضرورت چنین هزینهای برانگیخته است.
نمونه چنین ریخت و پاش بی موردی، آیین اختتامیه دومین جشنواره «خشت بهشت» است که هفته گذشته با حضور علیرضا زاکانی، شهردار تهران، در برج میلاد برگزار شد. هزینه برگزاری این رویداد چند میلیارد تومان برآورد شده است که با توجه به شرایط اقتصادی کشور، پرسشهایی را درباره نحوه هزینهکرد منابع عمومی مطرح میکند.
آنچه امروز در مدیریت شهری تهران در کنار این ولخرجی ها بیش از اندازه به چشم می آید، پروژههای عمرانی ناتمام است. افکار عمومی انتظار دارد هزینههای عمومی با اولویتبندی دقیق و در مسیر پروژههای زیرساختی و خدماتی صرف شود.
پروژه چهارباغ مصلی تهران، پروژه بام ری و پروژه زبالهسوز وعدهدادهشده از سوی شهردار تهران، از جمله برنامههایی هستند که زمان بهرهبرداری آنها مشخص نیست.
به همین دلیل هزینه جشنوارههای متفرقه در شرایط اقتصادی امروز و در کنار پروژه های عمرانی مهم شهری، ابهام برانگیز است. پرسش اصلی اینجاست که؛
۱. آیا توزیع این اعتبار میان پروژههای عمرانی، مانند احداث ایستگاههای آتشنشانی، توسعه بوستانها در محلات کمبرخوردار یا تکمیل پروژههای نیمهتمام زیرمجموعه معاونت خدمات شهری، اولویت منطقیتری نسبت به برگزاری این جشنواره نداشت؟
۲. این رویداد چه دستاورد ملموسی برای شهر تهران و شهروندان به همراه داشته است و شاخصهای سنجش اثربخشی در دو دوره برگزاری آن چگونه تعریف شده است؟ برخی معتقدند تقدیر از اجرای وظایف ذاتی مناطق، نظیر پروژههای کوچکمقیاس خدماتی، بهتنهایی نمیتواند توجیهکننده صرف چنین هزینهای باشد.
۳. با توجه به اینکه دیگر رویدادهای تقدیری، مانند جشنواره شهید رجایی، نیز در دستور کار شهرداری قرار دارد، آیا نمیتوان برگزاری جشنوارهها را بهطور اختصاصی و با هدفی مشخص و اثربخش به معاونت امور اجتماعی و فرهنگی واگذار کرد؟
۴. آیا شهرداری برای ارائه گزارش شفاف از ریز هزینههای این رویداد و پیشگیری از موارد مشابه در سنوات آتی آمادگی دارد؟
۵. با توجه به درخواستهای مطرحشده مبنی بر واگذاری امور معیشتی به شهرداری، عملکرد مجموعه در برگزاری مراسم با اعتبارات کلان چگونه با این مسئولیت و انتظار شهروندان جمع میشود؟ به نظر میرسد پاسخگویی دقیق به این پرسشها نقش مؤثری در تقویت اعتماد عمومی داشته باشد.
بررسی و پاسخگویی شفاف به این ابهامات، گامی مهم در جهت شفافیت و پاسخگویی دستگاههای عمومی در برابر افکار عمومی خواهد بود.
آیا شهردار تهران نسبت به توانمندی مدیران این مجموعه مهم پایتخت شناخت و تسلط کافی دارد؟ آیا ایشان از موازیکاریها در مجموعه شهرداری مطلع است؟ بهعنوان مثال، شهرداری تهران برگزاری چندین جشنواره از «شهید رجایی» تا «نشان بهشت» را نیز در دستور کار هرساله خود دارد. چه لزومی به برگزاری چنین جشنوارهای با هزینه های گزاف از جیب بیتالمال هست؟ هزینهای که باید صرف آبادانی شهر و آسایش شهروندان شود.
جشنواره خشت بهشت با هدف «تجلیل از تلاشها و خدمات فعالان حوزه خدمات شهری» برگزار شده که بخشی از روتین اداری و وظایف ذاتی شهرداری های مناطق ۲۲گانه تهران است و نیازی به صرف چنین هزینه های هنگفتی برای آن نیست. چنین جشنواره هایی بیشتر به یک نمایش تبلیغاتی شباهت دارد که یک پیام به مخاطب میدهد: «ما خوبیم؟!»
اگر معیشت مردم به دست شما سپرده شود، چه سرنوشتی خواهد داشت؟ بهجای این برنامههای خیالی، کمی توجه خود را به وضعیت پارک سرخهحصار و چیتگر معطوف کنید که به دلایل پیدا و پنهان حال و روز خوبی ندارند. ضمن اینکه امید داریم که برنامهای برای تصاحب و تصرف فضای سبز در غرب و شرق تهران وجود نداشته باشد.
به آقای شهردار هم باید گفت، بهجای دغدغه معیشت مردم، که وظیفه اصلی دولت محسوب میشود، و سودای ریاستجمهوری، کمی به فکر توسعه پایدار و متوازن در کلانشهر تهران و کاهش تبعیض امکانات در جنوب و شمال شهر باشد.
برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید
