در حالی که زمان برای بازگشت تأسیسات آسیبدیده پارس جنوبی به مدار تولید محدود است، نحوه واگذاری بازسازی فازهای مختلف این میدان گازی به شرکتها و پیمانکاران، پرسشهای جدی درباره سرعت و کیفیت اجرای پروژهها ایجاد کرده است.
به گزارش اختصاصی رصد روز، در جنگ رمضان بخش هايي از تاسيسات خشكي پارس جنوبي كه شامل ورودي به خشكي و پالايشگاه هاي گازي مي شود، مورد اصابت قرار گرفت.
با توجه به وابستگي بخش خانگي، صنعتي، تجاري و … به توليد گاز از پارس جنوبي، انتظار مي رفت وزارت نفت با ضرب الاجل ويژه اي آغاز به امور بازسازي تاسيسات گازي اين ابر ميدان گازي كند. خصوصا كه زمان زيادي تا آغاز فصل سرد نمانده است.
طبق شنيده ها وظيفه بازسازي فاز ١٥ و ١٦ پارس جنوبي در قالب قرارداد EPCF بر عهده شركت ملي گاز ايران سپرده شد كه اين شركت نيز اين طرح را به هلدينگ باختر سپرد. البته اين هلدينگ حدود يك ميليارد دلار بدهي به شركت ملي گاز ايران به جهت دريافت گاز اتان دارد و در شرايط كنوني سپردن اين بخش از بازسازي به اين هلدينگ، منطقي به نظر مي رسد. هزينه بازسازي تاسيسات اين فاز نيز ٨٠٠ ميليون دلار برآورد شده است.
بازسازي تاسيسات خشكي مربوط به فاز ٩ و ١٠ پارس جنوبي به شكل قرارداد EPCF به ارزش ٨٠٠ ميليون دلار، در قالب ٢ ترين ( رديف) در اختيار قرارگاه سازندگي خاتم الانبياء(ص) و ٢ ترين ديگر نيز به شركت پايندان سپرده شد.
در ادامه نيز بازسازي تاسيسات خشكي فاز ١٥ و ١٦ پارس جنوبي به صورت قرارداد EPCF به مبلغ ٨٠٠ ميليون دلار به شركت ملي گاز و در ادامه شركت گاز آن را به شركت مهندسي توسعه گاز سپرد. و تاسيسات فاز ٦،٧،٨ پارس جنوبي نيز با همان فرم قراردادي و مبلغ ٨٠٠ ميليون دلاري به شركت ملي گاز ايران سپرده شده كه اين شركت نيز پتروشيمي بوشهر را كه بخشي از خوراك خود را از اين فاز دريافت مي كند را براي مسئوليت بازسازي، مد نظر دارد.
بايد ديد اين در حاليكه كمتر از ٢ ماه ديگر وارد نيمه دوم سال مي شويم، اين شركت ها موفق به اجراي تعهدات خود مي شوند؟
