آمارهای رسمی سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نشان می‌دهد آنچه از سبد غذایی خانوار حذف می‌شود، فقط کالا نیست؛ بخش‌هایی از سلامت و آینده جامعه است.

اعتراضات با گذشت چند روز از شکل تجمعات بازاریان خارج شده و به اعتراض مردم شهرهای مختلف به وضعیت معیشتی بدل شده است.

برخی از تحولات داخلی و جهانی، جلوی رشد بیشتر بازارها را گرفته است؛ اما بازار سهام به دلیل وجود محرک‌های قوی می‌تواند در روزهای پایانی سال پیش‌تاز باشد.

وقتی از مجید شاکری، تحلیلگر اقتصادی درباره احتمال شکل‌گیری پدیده‌هایی مثل بابک زنجانی سوال می‌پرسیم صراحتا می‌گوید هر دولتی، چه اصولگرا و چه اصلاح‌طلب، بابک زنجانی‌های خودش را تولید می‌کند.

صنعت فرش دست‌باف ایران با افتی بی‌سابقه دست‌وپنجه نرم می‌کند. صادرات این کالای هنری تحت‌تاثیر تحریم‌های آمریکا و قوانین پیچیده ارزی، به کمترین میزان خود در تاریخ رسیده است.

تا جایی که عقل و منطق در سر هر بیگانه ای باشد می داند که حکومت دست نشانده در ایران ممکن نیست. افزون بر آن، تضعیف گرایشات میهنی ممکن نیست. باید تاریخ جهان را نابود کرد تا به این مرحله رسید.

پایان ارز ترجیحی به تصمیمی علنی در دولت چهاردهم تبدیل شده است؛ تصمیمی که می‌تواند پرونده دلار رانتی را ببندد، مشروط بر آنکه یارانه‌ای که سال‌ها در مسیر واردات گم شد، این بار واقعاً به سفره مردم برسد.

برخلاف برداشت رایج افکار عمومی، به نظر می‌رسد ایران و ایالات متحده در سطح کلان راهبردی، الزاماً در تقابل مطلق قرار ندارند و در برخی مقاطع، منافع آن‌ها به‌صورت غیرمستقیم هم‌راستا عمل می‌کند.

این روزها همه از عیدی ۲۰ تا ۳۰ میلیونی حرف می‌زنند، اما کسی نمی‌گوید در سال ۱۴۰۵ با ۳۰ میلیون تومان حتی نمی‌توان یک جفت لاستیک ماشین و چند کیلو گوشت و برنج خرید و به نیمه ماه رسید.

عضو شورای شهر تهران با انتقاد از عملکرد سازمان سرمایه‌گذاری شهرداری، از ابهام در پروژه‌هایی مانند پارک آبی آزادگان، همایش پرهزینه و بی‌نتیجه برج میلاد و تضاد منافع در پروژه‌های مشارکتی خبر داد.