جهش ۶ درصدی قیمت خوراکیها تنها در ۳۰ روز، نشان داد که نهتنها ترمز تورم کشیده نشده، بلکه سیاستهای نظارتی دولت در برابر موج گرانی نان، گوشت و روغن عملاً به «نمایشی بیحاصل» تبدیل شده است.
وقتی در سال ۱۳۹۰ با حقوق یک ماه میشد ۲۴۰ دلار خرید و امروز باید برای ۸۰ دلار یک ماه تمام کار کرد یعنی آنکه بخش بزرگی از زندگی ما در سیاهچاله تورم بلعیده شده است و حال مسئولان پاسخگو باشند که چطور می توان با ۸۰ دلار در ماه، زندگی کرد؟
ابلاغیه عجیب سازمان امور مالیاتی، مأموران را ملزم به ارائه ماهانه حداقل دو پرونده فرار مالیاتی کرده است؛ تصمیمی که به جای کشف جرم، تولید پرونده را ترویج میدهد و فعالان اقتصادی را با چالشی جدی مواجه میسازد.
هر ساله با نزدیک شدن به فصل بودجهریزی و تعیین حقوق و دستمزد، یک «شبحِ تکراری» بر فضای رسانهای و تصمیمگیری کشور سایه میافکند؛ ادعای تورمزا بودن افزایش دستمزدها.
نماینده مردم نور و محمودآباد در مجلس با انتقاد صریح از عملکرد اقتصادی دولت، ناهماهنگی میان وزیر اقتصاد، بانک مرکزی و بدنه دولت را عامل اصلی افزایش نرخ ارز، گرانیهای افسارگسیخته و ناکامی در مهار تورم دانست.
پرونده فشارافزایی پارس جنوبی حیاتیترین طرح برای حفظ تولید گاز کشور تقریباً دو سال است که در شورای اقتصاد منتظر نوبت بررسی مانده؛ بررسی هم که بشود، با کدام پول و کدام منبع مالی؟ این یک تصویر آخرالزمانی از آینده انرژی ایران نیست؟
تولیدکنندگان ایرانی در چالشهای نابرابری گرفتار شدهاند که ناشی از عدم قطعیت در تخصیص ارز و مدت زمان طولانی انتظار برای تأمین مواد اولیه و ماشینآلات است. کارشناسان به لزوم گذار به نظام تکنرخی ارز به عنوان راه حل این معضلات تأکید دارند.
بحران دارویی در ایران ناشی از زنجیرهای از تصمیمات ناهماهنگ، از جمله حذف ارز ترجیحی و قیمتگذاری دستوری، بوده و در شرایط کنونی نیاز به تدابیر موثر از سوی دولت و نهادهای بهداشتی دارد.
تورم در ایران وارد مرحلهای شده که در آن خوراکیها با ثبت رکوردهای تاریخی، بیشترین نقش را در شتاب تورم ایفا میکنند و بار اصلی این فشار بر دوش دهکهای پایین و استانهای کمبرخوردار افتاده است.
قائمپناه می گوید: اینگونه نیست که دولت معیشت و اقتصاد مردم را رها کرده باشد و تورم و گرانی دلار را نبیند. همه اینها را میبینیم و برای آن برنامهریزی میکنیم.
