زندگی روزمره‌ی مردمان مزدبگیر که روزگاری دست‌شان به دهان‌شان می‌رسیده و بین غریبه و آشنا آبرویی داشتند، حالا به بن‌بست رسیده است.

به نظر می‌رسد در کنار بازار رسمی اجاره، نوعی بازار موازی شکل گرفته که در آن ظاهر قرارداد ممکن است قانونی باشد، اما هزینه واقعی سکونت از سقف تعیین‌شده عبور می‌کند.

محاصره اقتصادی همیشه با یک روز مشخص آغاز نمی‌شود و فروپاشی نیز لزوما یک لحظه دراماتیک ندارد.

آیا جهان در آستانه بازگشت نفت سه‌رقمی قرار گرفته است؟ جنگ، تهدید مسیرهای انتقال انرژی و التهاب بازار، دوباره طلای سیاه را به کانون توجه بازگردانده؛ بازاری که این روزها بیش از هر زمان دیگری با اخبار سیاسی قیمت‌گذاری می‌شود.

در حالی که مردم تخم‌مرغ‌های ریز را به قیمت‌های نجومی می‌خرند، وزارت جهاد کشاورزی همچنان در حال توزیع خبرهای خوش از واردات است.

فقر بستر شکل‌گیری بسیاری از بحران‌هاست و از طلاق و خشونت گرفته تا افزایش مصرف مواد مخدر و ترک تحصیل همگی با این‌واقعیت قرار دارند.

وال‌استریت ژورنال گزارش داده که ایران از فرصت تقریبا یک‌ماهه میان اواسط ژوئن تا اواسط جولای استفاده کرد و نزدیک به‌۷۰‌میلیون‌بشکه نفت را از محدوده محاصره خارج کرد.

دهک‌بندی می‌گوید هر خانوار نسبت به دیگران کجا ایستاده است؛ اما نمی‌گوید آیا جایی که ایستاده، برای یک زندگی حداقلی امن است یا نه.

کارگران، با وجود حضور مستمر در محل کار و انجام وظایف خود، ماه‌ها است که در انتظار دریافت دستمزدی مانده‌اند.

وزیر امور خارجه کاملا بی‌پرده و با صراحتی که حکایت از گزارش‌های دقیق در سطوح عالی دارد، تاکید کرد که بمباران بیت از طریق یک «حفره امنیتی» صورت گرفته است.