وقتی یکی از مهم‌ترین هلدینگ‌های اقتصادی کشور در برابر مجموعه‌ای از نشانه‌های نگران‌کننده قرار می‌گیرد، دیگر سکوت مدیران نه یک انتخاب مدیریتی، بلکه پرسشی جدی درباره مسئولیت‌پذیری، شفافیت و پاسخگویی در قبال ذی‌نفعان تلقی می‌شود.
در ماه‌های اخیر برخی داروخانه‌ها بار دیگر با کمبود برخی اقلام مواجه شده‌اند؛ از دارو‌های اعصاب و روان گرفته تا برخی دارو‌های بیماران خاص.
شاید جنگ در جنوب همیشه با خیابان‌های خالی دیده نشود؛ گاهی خودش را در مسافرخانه بدون مسافر، کلاس تعطیل‌شده، مغازه کم‌مشتری و قایقی آسیب‌دیده نشان می‌دهد.
حسابرس مستقل ذوب‌آهن اصفهان از دارایی‌های فاقد شرایط شناسایی، ۳۸۲ هزار میلیارد ریال مطالبات مبهم، ده‌ها هزار میلیارد ریال بدهی ثبت‌نشده و تخلفات قانونی پرده برداشته؛ گزارشی که پاسخ فوری هیئت‌مدیره و سهامدار عمده را مطالبه می‌کند.
همه بندهای گزارش حسابرس اهمیت یکسانی ندارند. گاهی تنها یک «مسئله کلیدی حسابرسی» می‌تواند بیش از ده‌ها صفحه صورت مالی، پرسش‌هایی را درباره بخشی از عملکرد یک شرکت پیش روی سهامداران قرار دهد؛ اتفاقی که در گزارش بوعلی نیز دیده می‌شود.
صورت‌های مالی سه‌ماهه بانک گردشگری، در کنار ثبت سود خالص، حاوی نشانه‌هایی از افزایش ریسک اعتباری است؛ نشانه‌هایی که با مرور برخی اقلام هزینه‌ای، پرسش‌های مهمی درباره کیفیت دارایی‌ها و پایداری سودآوری مطرح می‌کند.
گزارش حسابرس مستقل پترول، پرده از وضعیت نگران‌کننده بخشی از پروژه‌های زیرمجموعه برداشت؛ پروژه‌هایی که با وجود صرف ۵۰ هزار میلیارد ریال، فاقد پیشرفت فیزیکی یا برخوردار از پیشرفت مناسب نبوده و تکمیل آنها ۱۶۳ هزار میلیارد ریال دیگر می‌خواهد.
این کارگران شریف و بی‌ادعا، نیروهایی هستند که چه در شرایط بحرانی و پرالتهاب جنگ و چه در ایام آرامش و صلح، حضوری مداوم، بی‌وقفه و حیاتی در صحنه دارند.
برخی آژانس‌های مجاز در پشت صحنه با شرکت‌های هواپیمایی تبانی کرده و بخشی از ظرفیت را برای فروش در بازار سیاه با قیمت بالاتر کنار می‌گذارند و در سایت ادعا می‌کنند که ظرفیت به پایان رسیده است.
سال‌ها از پرداخت وام‌های ۳ درصدی بانک پارسیان گذشته، اما میلیاردها ریال از منابع سپرده‌گذاران همچنان در ردیف مطالبات مشکوک‌الوصول خاک می‌خورد؛ پرونده‌ای که بیش از هر زمان، مطالبه شفافیت و پاسخگویی را فریاد می‌زند.
