وقتی هزینه ریسک از سود پیشی میگیرد
صورتهای مالی سهماهه بانک گردشگری، در کنار ثبت سود خالص، حاوی نشانههایی از افزایش ریسک اعتباری است؛ نشانههایی که با مرور برخی اقلام هزینهای، پرسشهای مهمی درباره کیفیت داراییها و پایداری سودآوری مطرح میکند.
صورتهای مالی سهماهه بانک گردشگری، در کنار ثبت سود خالص، حاوی نشانههایی از افزایش ریسک اعتباری است؛ نشانههایی که با مرور برخی اقلام هزینهای، پرسشهای مهمی درباره کیفیت داراییها و پایداری سودآوری مطرح میکند.
به گزارش اختصاصی رصد روز، بانک گردشگری در پایان سهماهه سال ۱۴۰۵ موفق به شناسایی ۱۴ هزار و ۷۸ میلیارد ریال سود خالص شده است؛ رقمی که در نگاه نخست میتواند تصویری مثبت از عملکرد این بانک ارائه دهد. با این حال، بررسی دقیقتر صورتهای مالی نشان میدهد برخی سرفصلها با شتابی بسیار بیشتر از سودآوری در حال رشد هستند؛ موضوعی که میتواند ارزیابی کیفیت سود را با ابهام مواجه کند.
یکی از مهمترین این سرفصلها، هزینه مطالبات مشکوکالوصول است؛ هزینهای که بانکها برای پوشش ریسک عدم وصول تسهیلات و مطالبات خود شناسایی میکنند. افزایش این هزینه معمولاً به معنای آن است که بانک احتمال بیشتری میدهد بخشی از مطالباتش بهموقع یا بهطور کامل بازنگردد.
بررسی صورتهای مالی بانک گردشگری نشان میدهد هزینه مطالبات مشکوکالوصول از ۴ هزار و ۶۴۷ میلیارد ریال در پایان سهماهه سال ۱۴۰۴ به ۲۸ هزار و ۵۶ میلیارد ریال در پایان سهماهه سال ۱۴۰۵ رسیده است؛ به عبارتی این سرفصل تنها در مدت یک سال بیش از ۵۰۴ درصد رشد کرده است.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر آشکار میشود که رقم ۲۸ هزار و ۵۶ میلیارد ریالی هزینه مطالبات مشکوکالوصول را در کنار ۱۴ هزار و ۷۸ میلیارد ریال سود خالص قرار دهیم. به بیان دیگر، هزینهای که بانک برای پوشش ریسک مطالبات خود شناسایی کرده، تقریباً دو برابر سود خالص دوره است؛ نسبتی که نمیتوان از کنار آن به سادگی عبور کرد.
هرچند افزایش هزینه مطالبات مشکوکالوصول الزاماً به معنای سوخت شدن قطعی مطالبات نیست و میتواند ناشی از رویکرد محتاطانه بانک در شناسایی ریسک نیز باشد، اما رشد بیش از پنجبرابری این سرفصل، پرسشهایی جدی درباره وضعیت وصول تسهیلات، کیفیت پرتفوی اعتباری و روند مدیریت ریسک اعتباری بانک ایجاد میکند.
اکنون انتظار میرود مدیران بانک گردشگری، علاوه بر اعلام سودآوری، درباره عوامل جهش کمسابقه هزینه مطالبات مشکوکالوصول نیز شفافسازی کنند؛ چرا که برای سهامداران و فعالان بازار سرمایه، کیفیت سود به اندازه خود سود اهمیت دارد و پایداری سودآوری بدون کنترل ریسک اعتباری، محل تردید خواهد بود.
