صبح اولین روز از آبان ۱۴۰۴، کارمندان بانک آینده در حالی پشت باجه‌های خود می‌نشستند که دیگر بانک آینده‌ای وجود نداشت! آنها در سکوتی غیرعادی فرورفته بودند، خبر اجرای گزیر (فرایند مدیریت بانک‌های منحل‌شده) منتشر شد.

یک فعال حوزه کارگری می‌گوید: حذف ارز ترجیحی، طبقات فقیر جامعه را بیشتر می‌کند. هرکجا شدت شوک‌های قیمتی بیشتر بوده، شتاب ایجاد فقر هم بیشتر شده است.

با وجود رشد چشمگیر ایران در شاخص‌های توسعه انسانی، آموزشی و زیرساختی طی نیم‌قرن گذشته، اقتصاد کشور همچنان در دام درآمد متوسط گرفتار مانده است؛ مرحله‌ای که رشد کند می‌شود و فاصله با کشورهای پیشرفته پابرجا می‌ماند.

تاریخچه قیمت‌گذاری بنزین در ایران، داستان یک شکست سیاستی مستمر است. این شکست، نه در قصد اصلاح، بلکه در روش اجرای اصلاح ریشه دارد. الگوی غالب در دهه‌های گذشته، همانطور که اشاره شد، الگوی «انجماد و شوک» بوده است.

یک اقتصاددان می‌گوید: حذف ارز ترجیحی راهکار نیست؛ راه حل اصلی این است که دولت وقتی با تحریم مواجه شد باید سراغ حذف ردیف‌های هزینه‌ای انبوهی می‌رفت که بی‌خاصیت هستند و به دلیل فشار‌ها، به جیب مردم تحمیل شده است.

ترکیب فعلی هیئت‌مدیره بیمه آرمان بیش از آنکه نشانه‌ای از انسجام مدیریتی باشد، تصویری از شبکه‌ منافع درهم‌تنیده شرکت‌های وابسته به گردشگری، سرمایه‌گذاری و لیزینگ است. اینجا حاکمیت شرکتی تنها در حد شعار باقی مانده است.

با توجه به اینکه هر ماینر به‌طور متوسط ماهانه برق حدود ۱۰ واحد مسکونی را مصرف می‌کند، اگر مشترکی بخواهد از کنتور برق خانگی خود برای استخراج رمز ارز استفاده کند، هزینه برق او حدود ۷ تا ۸ میلیون تومان خواهد بود.

حسین صمصامی نمانده مجلس شورای اسلامی جزییات تازه‌ای از طرح بنزینی دولت اعلام کرد.

بیش از یک دهه است که علی مدرس هاشمی بدون کوچک‌ترین تغییر، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری مسکن زاینده‌رود مانده؛ پرسشی جدی اینجاست: چگونه در بازاری که از تغییر مدیران در امان نیست، او چنین مصونیتی دارد؟

ثتران در بازار پررونق مسکن، با مدیریت سیدحسین هاشمی به رکودی عجیب رسیده است؛ شرکتی که نه می‌فروشد، نه می‌سازد و نه پاسخ می‌دهد. درآمد صفر و زیان فزاینده، تنها نتیجه مدیریتی است که هیچ توضیحی ندارد اما هنوز بر مسند اش مانده است.