قرارداد ۱.۵ میلیون یورویی خرید لوله‌های نفتی در مناطق نفت‌خیز جنوب، با ابهاماتی درباره کیفیت کالا، تشریفات بازرسی و نقش برخی افراد نزدیک به پاک‌نژاد همراه شده و ضرورت ورود نهادهای نظارتی را دوچندان کرده است.
به گزارش اختصاصی رصد روز، همان‌طور که صادرات نفت و وصول درآمدهای آن از اهمیت بسیار ویژه‌ای، به‌خصوص در این روزهای حساس، برخوردار است؛ پایداری شرایط تولید نفت بدون سانحه، اساسی‌ترین رکن برای اقتصاد نفت کشور محسوب می‌شود؛ چراکه نفت تولیدی صرفاً برای صادرات نیست و حدود ۱.۸ میلیون بشکه از سبد تولیدی به پالایشگاه‌های داخلی جهت تولید فرآورده تخصیص می‌یابد. به این ترتیب، هرگونه آسیب به بخش تولید، نه‌تنها صادرات نفت را مختل می‌کند، بلکه با آسیب به خوراک پالایشگاه‌ها می‌تواند تولید بنزین و گازوئیل به‌عنوان کالای استراتژیک را زمین‌گیر کند. بنابراین، توجه به تجهیزاتی که در بخش تولید استفاده می‌شوند، اهمیت خاصی دارد.
طبق اطلاعات به‌دست‌آمده، به‌تازگی شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب که بالغ بر ۸۵ درصد از نفت ایران را تولید می‌کند، قرارداد خرید ۲۰ هزار شاخه لوله سایز ۴ و ۱/۲ را از شرکت «وحدت پارسیان پارسوماش» بر اساس پرداخت ارزی تقریبی به ارزش حال یک میلیون و ۵۰۰ هزار یورو به امضا رسانده است.
بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد، در همین حال این شرکت به یک‌باره و بدون انجام مراحل بازرسی شخص ثالث و با هماهنگی آقایان «ف.ب»، «ف.ن» و «ع.الف» نسبت به تخلیه در انبار لوله اهواز اقدام کرده است.
طبق شنیده‌های متواتر از منابع خبری، این در حالی است که به نظر می‌رسد این سه فرد جهت سندسازی در حال انجام بازرسی در انبار شرکت ملی نفت ایران هستند و تلاش می‌کنند به‌صورت پنهانی و به بهانه جنگ و همچنین با سوءاستفاده از شرایط فعلی مدیریت شرکت ملی نفت بتوانند با شرکت «وحدت پارسیان پارسوماش» تبانی کنند. البته قطعاً برای بررسی دقیق این احتمال تبانی، باید نهادهای نظارتی به‌طور جدی برای بررسی ورود کنند.
اما باید دید چرا چنین اقداماتی می‌تواند تولید نفت ایران را تهدید کند؟! در وهله نخست، منبع تولیدکننده لوله با تأیید بازرس شخص ثالث هنوز نامشخص است؛ بنابراین ممکن است این لوله‌ها از منبعی خارج از فهرست استاندارد و مورد تأیید شرکت ملی نفت ایران تأمین شوند.
از طرفی، احتمال تأمین این لوله‌ها به‌صورت استوک از تأمین‌کنندگان دست‌دوم وجود دارد.
در نهایت، با توجه به حساسیت کالای مطرح‌شده (لوله‌های درون‌چاهی) و استفاده از این تجهیز در چاه‌ها، به‌کارگیری لوله‌های مذکور احتمال هرگونه حادثه را در جریان بهره‌برداری به‌شدت افزایش می‌دهد و این یعنی ایجاد سانحه‌ای عظیم، آن هم در ایام جنگ.
