به گزارش اختصاصی رصد روز، در حالی که معاون مالی و سرمایهگذاری بانک دی از «پیشرفت چشمگیر مالی» این بانک در پایان نیمه نخست سال جاری سخن میگوید که هنوز صورتهای مالی سهماهه و ششماهه بانک روی سامانه کدال منتشر نشده تا سهامداران و افکار عمومی بتوانند درباره این ادعا قضاوت کنند؛ اما صورت عملکرد ماهانه بانک در پایان شهریورماه، تصویر دیگری از وضعیت تراز بانک ارائه میدهد.
بر اساس عملکرد ثبتشده، بانک دی در پایان ششماهه نخست سال جاری با تراز منفی ۷۰ هزار و ۹۰۸ میلیارد ریالی مواجه شده است؛ رقمی که نسبت به تراز منفی ۵۱ هزار و ۵۶۸ میلیارد ریالی در مدت مشابه سال گذشته، حدود ۳۷.۵ درصد افزایش داشته است.
این ارقام در شرایطی ثبت شده که مدیریت بانک از بهبود و پیشرفت وضعیت مالی سخن میگوید. پرسش روشن اینجاست: اگر قرار است عملکرد مالی بانک دی را با اعداد و صورتهای مالی سنجید، افزایش ۳۷.۵ درصدی تراز منفی را باید در کدام بخش از کارنامه «پیشرفت چشمگیر» قرار داد؟
مسئله فقط یک عدد در گزارش عملکرد ماهانه نیست. بانک دی سالهاست با مسائل مختلفی درگیر است و اکنون در دوره مدیریت برات کریمی، انتظار طبیعی سهامداران و ذینفعان این است که مسیر عملکرد بانک به سمت ثبات و بهبود حرکت کند؛ نه اینکه در میانه سال، تراز منفی نسبت به سال گذشته بزرگتر شود.
از سوی دیگر، نماد معاملاتی بانک دی از چهارم مهرماه ممنوع-متوقف شده است؛ اتفاقی که در شرایطی رخ داده که بازار سرمایه در مقاطعی روند صعودی داشته و بسیاری از سهامداران در انتظار استفاده از فرصتهای معاملاتی بازار هستند. توقف نماد برای سهامدار، صرفاً یک وضعیت معاملاتی نیست؛ یعنی سرمایهای که باید امکان تصمیمگیری و معامله درباره آن وجود داشته باشد، درگیر محدودیت معاملاتی شده است.
در چنین شرایطی، نمیتوان صرفاً با انتشار اظهارنظرهای مثبت درباره عملکرد بانک، از کنار اعداد و وضعیت نماد معاملاتی عبور کرد. سهامدار حق دارد بداند پشت عبارتهایی مانند «پیشرفت چشمگیر مالی» دقیقاً چه اتفاقی در صورتهای مالی بانک افتاده است.
اکنون توپ در زمین مدیریت و همچنین مسئولان بالادستی بانک دی است. اگر عملکرد ششماهه واقعاً نشانه بهبود است، انتشار صورتهای مالی و ارائه جزئیات آن میتواند بهترین پاسخ باشد؛ اما اگر اعداد منتشرشده از عملکرد ماهانه تصویر متفاوتی ارائه میکنند، انتظار میرود دلایل این وضعیت نیز شفاف و بدون کلیگویی برای سهامداران توضیح داده شود.
در این میان، سید احمد موسوی، رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران بهعنوان مجموعهای که بانک دی با آن ارتباط مالکیتی و مدیریتی دارد، نمیتواند نسبت به این وضعیت بیتفاوت باشد. افزایش تراز منفی، توقف نماد و ابهام در ارزیابی عملکرد ششماهه، مجموعهای از نشانههایی است که نیازمند پاسخ روشن و تصمیم مدیریتی است.
اکنون زمان پاسخهای کلی و وعدههای مبهم نیست؛ زمان تصمیمگیری است. اگر قرار است بانک دی از این وضعیت خارج شود، باید مشخص شود برنامه مدیریت فعلی برای اصلاح روند چیست و چه زمانی سهامداران باید آثار آن را در صورتهای مالی و عملکرد بانک ببینند.
آقای موسوی؛ سهامداران بانک دی بیش از هر چیز به یک پاسخ روشن نیاز دارند: آیا مدیریت فعلی توان تغییر این مسیر را دارد یا زمان تصمیمگیری درباره سکانداری بانک فرا رسیده است؟