به گزارش اختصاصی رصد روز، صنعت بیمه برای دستیابی به رشد پایدار، بیش از آنکه به افزایش بیمحابای حق بیمه تولیدی نیاز داشته باشد، محتاج بازنگری در سیاستهای جذب پرتفوی و اصلاح ترکیب رشتههای بیمهای است؛ موضوعی که طی سالهای گذشته، بهویژه در رشتههای درمان و شخص ثالث، به یکی از چالشهای مهم شرکتهای بیمه تبدیل شده است.
اگرچه جذب پرتفویهای بزرگ درمانی و ثالث در نگاه نخست میتواند به افزایش حجم حق بیمه تولیدی و ارتقای جایگاه شرکتها در آمارهای عملکردی منجر شود، اما واقعیت این است که رشد کمی پرتفوی لزوماً به معنای بهبود کیفیت عملکرد مالی و عملیاتی نیست. در شرایطی که نرخگذاری متناسب با ریسک، کنترل هزینههای خسارت و ارزیابی دقیق تعهدات بیمهای در اولویت قرار نگیرد، توسعه این رشتهها میتواند به انباشت تعهدات و فشار فزاینده بر منابع مالی شرکت منجر شود.
در چنین شرایطی، افزایش نسبت خسارت، کاهش حاشیه سود عملیاتی و محدود شدن توان نقدینگی شرکت، پیامدهایی است که در نهایت نهتنها سهامداران، بلکه بیمهگذاران را نیز تحت تأثیر قرار میدهد؛ چراکه انباشت خسارتها و فشار بر منابع شرکت میتواند روند رسیدگی و پرداخت بهموقع مطالبات بیمهگذاران را با چالش مواجه کند.
از همین منظر، بازنگری در سیاستهای جذب پرتفوی درمانی و شخص ثالث و حرکت به سمت ایجاد توازن میان رشتههای بیمهای، ضرورتی راهبردی برای صنعت بیمه محسوب میشود؛ ضرورتی که نباید قربانی رقابت بر سر ثبت ارقام بزرگتر در گزارشهای عملکردی شود.
عملکرد هفتماهه بیمه دانا نشان میدهد این شرکت در مسیر اصلاح ترکیب پرتفوی خود گام برداشته و تلاش کرده است وابستگی سبد بیمهای به رشتههای پرریسک و خسارتمحور را کاهش دهد.
بر اساس آمار عملکردی این شرکت در پایان مهرماه ۱۴۰۵، سهم رشته درمان از پرتفوی بیمه دانا که در پایان هفتماهه سال گذشته ۷۱ درصد بود، به ۳۹ درصد کاهش یافته است. همچنین سهم بیمه شخص ثالث اجباری نیز از ۲۸ درصد در دوره مشابه سال گذشته به ۱۵ درصد در پایان هفتماهه امسال رسیده است.
این تغییرات در کنار افزایش سهم رشتههایی نظیر حوادث سرنشین، بدنه خودرو و بیمههای زندگی، از تلاش بیمه دانا برای ایجاد تنوع بیشتر در ترکیب پرتفوی و فاصله گرفتن از تمرکز بیش از اندازه بر چند رشته خاص حکایت دارد.
اهمیت این تحول زمانی بیشتر نمایان میشود که بدانیم توسعه متوازن رشتههای بیمهای، علاوه بر کاهش وابستگی شرکت به عملکرد چند رشته محدود، میتواند زمینه توزیع مناسبتر ریسک، مدیریت بهتر تعهدات و ایجاد ظرفیتهای جدید برای درآمدزایی را فراهم کند.
البته کاهش سهم درمان و شخص ثالث بهتنهایی برای قضاوت درباره بهبود کیفیت پرتفوی کافی نیست و ارزیابی نهایی این سیاست مستلزم بررسی نسبت خسارت تفکیکی رشتهها، حاشیه سود فنی، کیفیت نرخگذاری و روند وصول مطالبات است؛ با این حال، تغییر قابل توجه ترکیب پرتفوی بیمه دانا را میتوان نشانهای مثبت از توجه به ضرورت اصلاح ساختار کسبوکار بیمهای دانست.
در صنعتی که گاهی افزایش حجم حق بیمه تولیدی بهعنوان مهمترین شاخص موفقیت شرکتها مورد توجه قرار میگیرد، حرکت به سمت پرتفوی متوازن و مدیریتشده میتواند مزیتی مهمتر و ماندگارتر از رشد صرف ارقام تولیدی باشد.
بیمه دانا با کاهش سهم درمان و شخص ثالث و تقویت حضور رشتههای دیگر، مسیری را دنبال میکند که در صورت تداوم و همراهی با کنترل ریسک و مدیریت خسارت، میتواند به تقویت ثبات مالی شرکت، ارتقای کیفیت خدمات و صیانت از حقوق سهامداران و بیمهگذاران منجر شود.
در نهایت، آنچه برای یک شرکت بیمه ارزش واقعی ایجاد میکند، صرفاً میزان حق بیمهای نیست که تولید میکند، بلکه توانایی آن در تبدیل این تولید به درآمد فنی پایدار، ایفای بهموقع تعهدات و حفظ تعادل میان ریسک و بازده است؛ معیاری که به نظر میرسد بیمه دانا در بازنگری ترکیب پرتفوی خود توجه بیشتری به آن نشان داده است.
برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید