بدون لبنان آتش بس بیمعنی است
اسرائیلی ها می خواهند ایران را سر دو راهی سختی قرار دهند: حفظ آتش بس و چشم پوشی از آتش بس برای لبنان، یا آغاز دوباره جنگ.
اسرائیلی ها می خواهند ایران را سر دو راهی سختی قرار دهند: حفظ آتش بس و چشم پوشی از آتش بس برای لبنان، یا آغاز دوباره جنگ.
به گزارش رصد روز، آریا یونسی در یادداشتی مطرح کرد:
هنگامی که شهباز شریف، نخستین بار آتش بس صورت گرفته را اعلام کرد نوشت «به شمول لبنان» اما بلافاصله نخست وزیر رژیم آشغالگر اعلام کرد که اسرائیل به آتش بس با ایران پایبند است اما لبنان شامل آن نیست و روز بعد سخنگوی کاخ سفید نظر نتانیاهو را تکرار کرد.
همچنین اسرائیلی ها در صبح بعد از اعلام آتش بس نیز به نقاطی از ایران حمله کردند. روشن است که اسرائیل می خواهد گفتگوها و آتش بس دایمی را از میان ببرد؛ برعکس آمریکایی ها که به خاطر منافع شان در خاورمیانه، به امنیت در منطقه نیاز دارند برای اسرائیل خاورمیانه ای در آتش بهتر است.
از این رو، به وضوح اسرائیلی ها می خواهند ایران را سر دو راهی سختی قرار دهند: حفظ آتش بس و چشم پوشی از آتش بس برای لبنان، یا آغاز دوباره جنگ تا وقتی آتش بس کامل در منطقه برقرار شود.
اسرائیل گزینه دوم را می خواهد اما نباید تصور کرد به همین دلیل ما نباید این گزینه را بخواهیم. اگر در لبنان آتش بس نشود ما نیز نباید هیچ گونه کاهش تنشی داشته باشیم؛ دست کم نباید هیچ گونه آتش بسی میان ایران و اسرائیل منعقد شود تا زمانی که لبنان را نیز شامل شود. این موضوع دلایل مهمی دارد که نمی توان از آن چشم پوشی کرد.
نخست، اسرائیل می خواهد مانند همیشه یک به یک به سمت گروه های جبهه مقاومت برود و می خواهد یک به یک با آنها بجنگد چون باز کردن جبهه کامل مقابل جبهه مقاومت برای اسرائیل ممکن نیست.
در واقع، جنگ با لبنان به معنی جنگ با یکی از گروه های قدرتمند مقاومت است تا اگر در آینده جنگی با ایران درگرفت نگران جبهه شمالی خود نباشند. نباید بگذاریم به چنین هدفی برسند.
دوم، حزب الله لبنان به دفاع از جبهه مقاومت و ایران جنگ با اسرائیل را به مرحله ای جدید برد اگر اکنون ما بدون آنها آتش بس کنیم گویی که آنها را تنها گذاشته ایم و برای حیثیت جهانی کشور خوب نیست.
هرچند نباید از یاد برد که ستون خیمه جبهه مقاومت از روز نخست ایران بوده است و مهمتر از همه این جنگ به ایران تحمیل شد تا ستون خیمه را هدف بگیرد و شکست خوردند. اگرچه لزوما نیاز نیست جنگ با آمریکا را شروع کنیم اما می توانیم جنگ با اسرائیل را ادامه دهیم تا رسیدن به نقطه ای که صهیونیست ها عقب نشینی کنند.
سوم، اگر آتش بس فعلی مطابق اهداف اولیه پیش نرود و در هر مقطعی یک بخش از آن نادیده گرفته شود حفظ چنین آتش بسی احتمالا ارزشی ندارد؛ زیرا نشان می دهد دشمن هنوز به نقطه ناامیدی از جنگ نرسیده است و بازدارندگی شکل نگرفته است.
بنابر این دلایل گزینه های پیش روی ما عمدتا دو تاست: ادامه جنگ با آمریکا و بسته نگه داشتن تنگه هرمز که مسلما برای آمریکایی ها سخت است؛ در چنین حالتی ممکن است آمریکایی ها مجبور شوند تا اسرائیل را مجبور به آتش بس با لبنان کنند. این گزینه به معنای ادامه جنگ در گستره و دامنه قبلی است.
گزینه دوم این است که آتش بس با آمریکا حفظ شود و تنگه هرمز باز باشد اما آتش ما و حزب الله، و احتمالا یمن، بی وقفه کیان صهیونیستی را نشانه رود که اکنون بهترین وقت این کار است. آسمان آنها بی دفاع تر از همیشه است و بعید است آمریکا بتواند چندان کمکی به آنها کند.
