به گزارش رصد روز، آریا یونسی در یادداشتی مطرح کرد:
لبنان به موضوعی بغرنج، پیچیده و تو در تو تبدیل شده است که فهم آنچه که می گذرد دشوار شده است؛ اسرائیل با وجود آتش بس ده روزه ای که آمریکایی ها منعقد کردند به بمباران جنوب لبنان ادامه می دهد. بخش دردناک این موضوع این است که حتی در میان برخی از افکار عمومی ایرانی چنین به نظر می رسد که ایران حمایت کافی از لبنان نمی کند؛ در واقع چنین نیست این هم یکی از ستم های رسانه ای به ایران است.
ابتدا گاهشماری از وقایع در نظر داشته باشیم: آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴ به ایران حمله کردند. حزب الله ۱۱ اسفند دو روز پس از جنگ در حمایت از ایران و در ادامه جنگی که هیچ وقت با اسرائیل تمام نشده است و اسرائیل هر روز آن را نقض می کرد، وارد معرکه شد.
روز چهلم جنگ، ۲۸ فروردین ۱۴۰۵، ایران و آمریکا با آتش بس دو هفته ای موافقت کردند که به واسطه پاکستان شکل گرفت. نخست وزیر پاکستان و مقامات ایرانی اعلام کردند جنگ در تمامی جبهه ها متوقف می شود به شمول لبنان. نخست وزیر اشغالگران فلسطین بلافاصله گفت که آتش بس شامل لبنان نمی شود.
سپس مقامات آمریکایی نیز گفتند که درگیری های «مرزی» لبنان شامل آتش بس نیست. روز بعد اسرائیل بزرگترین حمله را به بیروت کرد و بیش از ۳۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۰۰۰ زخمی برجای گذاشت.
۲۸ فروردین با زور آمریکایی ها آتش بس ده روزه ای میان لبنان و اسرائیل منعقد شد و قرار بود از روز بعد اجرایی شود؛ اما روز بعد و روزهای دیگر نیز مانند گذشته بود و اسرائیل به حملات خود ادامه داد. ایران از روز اول موضع خود را مشخص کرد: بدون لبنان مذاکره یا آتش بس به جایی نمی رسد. ایران حامی اصلی نظامی، سیاسی و عقیدتی حزب الله است؛ به گونه ای که اینکه برخی تصور کنند ایران ممکن است در حمایت از لبنان کوتاهی کند غیرمعقول است.
واقعیت چه بود؟ در واقع این بود که ایران توقف جنگ علیه لبنان را در ضمن شروط اصلی خود گذاشته بود و نمی خواست بدون لبنان آتش بس کند. آمریکایی ها هم ظاهرا خوششان نمی آمد جنگ لبنان ادامه پیدا کند واین شرط را پذیرفته بودند.
به همین خاطر شهباز شریف آن را اعلام کرد. اما آمریکایی ها از پس طاغیان طاغوتی اسرائیلی بر نمی آیند. چه بسا برنامه جنگ با ایران نیز کالای فاسدی بود که اسرائیلی ها به ترامپ فروختند و او را در گرداب فرو بردند. آمریکایی ها تا حدی از رفتارهای خشن اسرائیل به ستوه آمدند که پس از نقض آتش بس در لبنان ترامپ نوشت: «اسرائیل دیگر لبنان را بمباران نمی کند. آنها توسط ایالات متحده آمریکا منع شده اند. بس است.»
لحن تند و سرزنش گونه ای که اسرائیلی ها را دچار شگفتی کرد. گرچه آمریکایی ها نمی توانند از اسرائیل کنار بکشند به هر حال اسرائیل کثیف کاری هایی که غربی ها خودشان نمی خواهند انجام دهند برای آنها انجام می دهد. از طرف دیگر، صهونیست ها دیوانگانی هستند که سرخود خیلی کارها می کنند که آمریکایی ها مایل نیستند.
همزمان با این موضوعات اوضاع داخلی لبنان به نحوی پیش رفت که بی سابقه بود: جوزف عون، رئیس جمهور، و نواف سلام، نخست وزیر لبنان هر دو به ای اسرائیل شروع به سرزنش کردن حزب الله کردند تا جایی که عون حزب الله را به خیانت متهم کرد؛ کسی نمی داند آنها چه فکری می کردند که چنین تفرقه ای درست کردند. این دشمنی علنی با حزب الله در زمان جنگ با اسرائیل باعث نشد اسرائیل غیر نظامیان را هدف قرار ندهد اما باعث شد اسرائیل از این فرصت سوءاستفاده کند و حملات را شدیدتر کند. این موضوع مهمی بود که به ادامه جنگ در لبنان دامن زد.
از طرف دیگر، اسرائیلی ها رویایی دارند که حزب الله را از بین ببرند، یا تضعیف کنند یا از مرز جنوبی دور کنند. آنها می خواستند این هدف را دنبال کنند.
چیزی که افکار عمومی در نظر نمی گیرد جزئیات این موضوعات است؛ وضعیت لبنان بسیار پیچیده است و ایران هیچ گاه لبنان را تنها نگذاشته است. تا جایی که اخیرا آکسیوس فاش کرد که در پیشنهاد نهایی ایران آتش بس لبنان همچنان از شروط اصلی است.