در حالی که زمان برای بازگشت تأسیسات آسیبدیده پارس جنوبی به مدار تولید محدود است، نحوه واگذاری بازسازی فازهای مختلف این میدان گازی به شرکتها و پیمانکاران، پرسشهای جدی درباره سرعت و کیفیت اجرای پروژهها ایجاد کرده است.
به گزارش اختصاصی رصد روز، در جنگ رمضان بخش هایی از تاسیسات خشکی پارس جنوبی که شامل ورودی به خشکی و پالایشگاه های گازی می شود، مورد اصابت قرار گرفت.
با توجه به وابستگی بخش خانگی، صنعتی، تجاری و … به تولید گاز از پارس جنوبی، انتظار می رفت وزارت نفت با ضرب الاجل ویژه ای آغاز به امور بازسازی تاسیسات گازی این ابر میدان گازی کند. خصوصا که زمان زیادی تا آغاز فصل سرد نمانده است.
طبق شنیده ها وظیفه بازسازی فاز ۱۵ و ۱۶ پارس جنوبی در قالب قرارداد EPCF بر عهده شرکت ملی گاز ایران سپرده شد که این شرکت نیز این طرح را به هلدینگ باختر سپرد. البته این هلدینگ حدود یک میلیارد دلار بدهی به شرکت ملی گاز ایران به جهت دریافت گاز اتان دارد و در شرایط کنونی سپردن این بخش از بازسازی به این هلدینگ، منطقی به نظر می رسد. هزینه بازسازی تاسیسات این فاز نیز ۸۰۰ میلیون دلار برآورد شده است.
بازسازی تاسیسات خشکی مربوط به فاز ۹ و ۱۰ پارس جنوبی به شکل قرارداد EPCF به ارزش ۸۰۰ میلیون دلار، در قالب ۲ ترین ( ردیف) در اختیار قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء(ص) و ۲ ترین دیگر نیز به شرکت پایندان سپرده شد.
در ادامه نیز بازسازی تاسیسات خشکی فاز ۱۵ و ۱۶ پارس جنوبی به صورت قرارداد EPCF به مبلغ ۸۰۰ میلیون دلار به شرکت ملی گاز و در ادامه شرکت گاز آن را به شرکت مهندسی توسعه گاز سپرد. و تاسیسات فاز ۶،۷،۸ پارس جنوبی نیز با همان فرم قراردادی و مبلغ ۸۰۰ میلیون دلاری به شرکت ملی گاز ایران سپرده شده که این شرکت نیز پتروشیمی بوشهر را که بخشی از خوراک خود را از این فاز دریافت می کند را برای مسئولیت بازسازی، مد نظر دارد.
باید دید این در حالیکه کمتر از ۲ ماه دیگر وارد نیمه دوم سال می شویم، این شرکت ها موفق به اجرای تعهدات خود می شوند؟
