صورتهای مالی و آمار تولید ذوبآهن اصفهان دیگر صرفاً نشانه ضعف عملکرد نیست؛ زنجیرهای از افت تولید، سقوط صادرات، زیان عملیاتی سنگین و انباشت خسارت، پاسخگویی فوری مدیران و سهامدار عمده را مطالبه میکند.
به گزارش اختصاصی رصد روز، ذوبآهن اصفهان در حالی سال ۱۴۰۴ را با زیان انباشته ۱۵۸ هزار و ۵۵۹ میلیارد ریالی و زیان عملیاتی ۶۳ هزار و ۸۳۶ میلیارد ریالی به پایان رساند که انتظار میرفت در نخستین فصل سال ۱۴۰۵ نشانههایی از بازگشت به مسیر بهبود در عملکرد این شرکت دیده شود؛ اما آمارهای منتشرشده، نهتنها چنین امیدی را تأیید نمیکند، بلکه از ادامه روند نزولی در مهمترین شاخصهای عملیاتی حکایت دارد.
بررسی عملکرد سهماهه نخست سال ۱۴۰۵ نشان میدهد میزان تولید ذوبآهن از ۲۵۲ هزار و ۳۹۲ تن در مدت مشابه سال قبل به ۲۰۸ هزار و ۶۲۳ تن رسیده است؛ افتی قابلتوجه که مستقیماً ظرفیت عملیاتی شرکت را تحت تأثیر قرار داده است. همزمان میزان فروش نیز از ۲۵۸ هزار و ۳۳۳ تن به ۲۲۳ هزار و ۴۸۸ تن کاهش یافته تا مشخص شود رکود تنها به خطوط تولید محدود نمانده و بازار فروش را نیز درگیر کرده است.
اما نگرانکنندهترین بخش عملکرد ذوبآهن، سقوط کمسابقه صادرات است. تولید محصولات صادراتی از ۱۷۱ هزار و ۷۱۱ تن در سهماهه نخست ۱۴۰۴ به تنها ۲۳ هزار و ۶۳۶ تن در مدت مشابه سال جاری رسیده؛ افتی که عملاً بخش مهمی از ظرفیت صادراتی شرکت را از بین برده است. فروش صادراتی نیز از ۱۵۵ هزار و ۷۷۷ تن به ۴۲ هزار و ۴۶۳ تن سقوط کرده؛ آماری که پرسشهای جدی درباره از دست رفتن بازارهای صادراتی، ضعف سیاستهای فروش خارجی و ناکارآمدی برنامهریزی تجاری ایجاد میکند.
در چنین شرایطی حتی درآمد فروش نیز نتوانسته افت عملکرد را پنهان کند. درآمد سهماهه شرکت از ۱۴۵ هزار و ۳۵۵ میلیارد ریال به ۱۴۴ هزار و ۲۲۶ میلیارد ریال کاهش یافته است؛ رقمی که نشان میدهد با وجود شرایط تورمی و افزایش بهای محصولات در اقتصاد، شرکت حتی موفق به حفظ سطح درآمد سال گذشته نیز نشده است.
زمانی که شرکتی با ۱۵۸ هزار میلیارد ریال زیان انباشته و بیش از ۶۳ هزار میلیارد ریال زیان عملیاتی وارد سال جدید میشود، انتظار طبیعی سهامداران ارائه برنامهای روشن برای احیای تولید، بازگرداندن بازارهای صادراتی و خروج از چرخه زیان است؛ اما آمار سهماهه نخست سال ۱۴۰۵ تصویر متفاوتی ارائه میدهد؛ تصویری که از کاهش تولید، افت فروش و فروپاشی صادرات حکایت دارد.
اکنون این پرسش جدی مطرح است که هیئتمدیره و مدیرعامل ذوبآهن اصفهان چه برنامه عملیاتی مشخصی برای توقف این روند فرسایشی دارند؟ اگر کاهش تولید و صادرات در همین مسیر ادامه یابد، هزینه آن را نهتنها سهامداران، بلکه جایگاه یکی از قدیمیترین فولادسازان کشور نیز خواهد پرداخت.
امروز مطالبه اصلی، انتشار وعدههای تازه نیست؛ مدیران ذوبآهن باید با اعداد و نتایج، نه با شعار، توضیح دهند چرا شرکتی که باید موتور تولید و صادرات باشد، هر فصل بیش از گذشته از اهداف خود فاصله میگیرد.
