روابط خارجی مان را بازتعریف کنیم

به گزارش رصد روز، آریا یونسی طی یادداشتی مطرح کرد:

سالهاست صداهای زیادی در کشور وجود دارد که روابط راهبردی ما را با روسیه و خصوصا چین زیر سوال می برد؛ در واقع این صداها نه واقعی هستند و نه درست هستند. ما هیچ گاه با چین و روسیه متحد راهبردی نبوده ایم، نه آنکه سعی نکرده باشیم، بلکه هر وقت غرب چراغ سبزی داده است دو پا هم قرض کرده ایم و به طرف غرب دویده ایم. این واقعیت روابط خارجی ماست. هر وقت که از غرب ناامید شده ایم به طرف چین و روسیه رفته ایم و هرگاه به یک رابطه راهبردی با یکی از آنها رسیده ایم غرب اشاره ای کرده است و بخشی از نیروهای سیاسی داخلی با خوش گمانی به آن اشاره پاسخ مثبت داده اند. همان بخش داخلی که شیفته غرب است و اتفاقا بازتاب خوبی در رسانه نیز دارد دایما گفته است که روسیه و چین به ما کمک نکرده اند و روابط را راهبردی نمی بینند. ناظر عاقل می پرسد چرا روسیه و چین بخواهند حساب زیادی روی ایران باز کنند وقتی می دانند به یک اشاره غرب از آنها می برند؟! این واقعیتی تلخ است و نیاز به اصلاح دارد. این جنگ به ما نشان داد که سالها انتظار ما برای بهبود روابط با غرب انتظاری نادرست بوده است.

درس مهم این جنگ این بوده است که آنچه غربی ها می فهمند قدرت و توان نظامی است؛ بدون توان نظامی آنها خیلی زود ماشه را می چکانند. ما اکنون به انواع زیادی از تسلیحات نیاز داریم و غرب تا چند دهه دیگر آن را به ما نخواهد فروخت؛ جنگنده های مدرن و سامانه ای نوین دفاع هوایی در صدر این نیازها هستند.

اکنون وقت آن است که دیگر رابطه ای راهبردی و بدون نوسان با روسیه و چین برقرار کنیم؛ نه آنکه ما به مستعمره آنها تبدیل شویم بلکه روابط راهبردی عمیقی داشته باشیم که هر دو کشور بدانند ایران یکی از متحدان مهم آنها در مقابله با محاصره نظامی آمریکا و ناتو دور آنها ایفا کند. در واقع، قرار نیست این روابط راهبردی بدون مبنا باشد بلکه بر اساس منافع راهبردی مهم و عمیقی است که این دو با ایران دارند. اکنون وقت آن است که روسیه و چین در منطقه خود نوعی نفوذ به دست آورند و مقابل غربی ها ایستادگی کنند. ایران در این زمینه می تواند متحد راهبردی و مهمی برای آنها باشد.

روابط راهبردی چیزی است مانند رابطه پاکستان و چین که در طی دهه ها با اعتماد ساخته شده است و اسباب تقویت نیروی هوایی و دفاعی پاکستان را فراهم کرده است. پاکستان به خوبی دانسته است که نمی تواند به امید خرید جنگنده و سامانه های دفاع هوایی و تسلیحات از غرب بنشیند؛ بنابراین با چین روابط راهبردی عمیقی برقرار کرده است و نیازهای خود را تامین کرده است. در جنگ اخیر میان پاکستان و هند قوت نیروی هوایی و سامانه های دفاع هوایی پاکستان به خوبی دیده شد. مهمتر از آن در آن جنگ جنگنده های غربی هند در مقابل جنگنده های چینی و پاکستانی قرار گرفتند و توانایی آنها به خوبی دیده شد.

مصر نمونه دیگری است که می تواند برای ایران نمونه عبرت آمیزی باشد. مصر همیشه منتظر و مشتاق جنگنده ای غربی بوده است، شاید به دلیل تجربه تلخ جنگ های اعراب و اسرائیل که شوروی متحدان عرب را به خوبی تسلیح نمی کرد در برابر تسلیحات پیشرفته غربی. اگر آمریکا تعداد زیادی از اف ۱۶ و اخیرا اف ۱۵ به مصر فروخته است اما این جنگنده ها با حذف گزینه های مهمی بوده است؛ همین جنگنده ها به اسرائیل داده شده است با تمامی امکانات آن. آمریکا ۲۲۰ جنگنده ال ۱۶ به مصر داده است که هیچ کدام قابلیت حمله به ناوها، حمل موشک های خاصی مانند اسپارو، و موشک ها و بمب های نقطه زن را ندارند. در مورد اف ۳۵ هم اساسا آمریکا قرار نیست آن را به مصر بفروشد. دلیل آن مشخص است: مصر یا هیچ کشور مسلمان دیگری نباید از اسرائیل قوی تر یا همتراز آن باشد؛ حتی کشورهایی که با اشغالگران صهیونیست روابط رسمی دارند. مصر اخیرا برای تقویت نیروی هوایی خود به چین روی آورده است و در حال خرید جی ۱۰ های چینی است. قبلا نیز تعدادی میگ ۳۵ از روسیه خریداری کرد. در واقع مصر در مدتی طولانی تجربه تلخی کسب کرد از اینکه غربی ها به این سادگی نمی گذارند کشورهای مسلمان قدرتمند شوند.

برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید