این روزها، اقتصاد بیش از هر زمان دیگری، چهره‌ای انسانی به خود گرفته است؛ چهره‌ای که در آن، اعداد و شاخص‌ها جای خود را به داستان‌های فردی داده‌اند.

در این روزها، تیم‌های جمعیت هلال احمر ایران و اورژانس با صحنه‌هایی روبه‌رو شدند که در آن، فاصله بین تصمیم و پیامد، فقط چند ثانیه بود.

سال تحصیلی برای بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان، نه با یادگیری، بلکه با تردید به پایان می‌رسد؛ تردیدی درباره آنچه آموخته‌اند و آنچه از دست داده‌اند.

اینترنت فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ ستون فقرات اقتصاد دیجیتال است.

سازمان تأمین اجتماعی، برخلاف نهادهای متکی به بودجه نفت، سازمانی است که شریان حیات و اکثریت قریب به اتفاق بودجه آن مستقیماً از حق‌بیمه‌ها تغذیه می‌شود.

بانک‌ها نه‌تنها اقساط را به تعویق نینداخته‌اند، بلکه جریمه دیرکرد را هم طبق روال سابق مطالبه می‌کنند.

ناهماهنگی میان بانک مرکزی و بانک‌های عامل موجب سردرگمی زوج های متقاضی وام ازدواج شده است.

نبود اینترنت، گیمر‌های ایرانی را به بازی‌های آفلاین سوق داده است؛ یعنی بازی‌های کرک‌شده و کپی‌خور.

نوروزی: وضعیت فعلی رسانه در ایران مانند زمانی است که شما به داروخانه رسمی مراجعه می‌کنید و داروی مورد نیازتان را پیدا نمی کنید.

وقوع جنگ به کاهش ذخایر پسته منجر شده و تحویل آن به بازار‌های جهانی به طور فزاینده‌ای دشوار است.