آینده خودروسازی در ایران؛ داخلی‌سازی را دریابیم یا بومی‌سازی؟

رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران: داخلی‌سازی خودرو به ما توان ساخت محصول امروز را می‌دهد در حالی‌ که بومی‌سازی فناوری توان خلق و تکامل محصول فردا را فراهم می‌کند.

به گزارش رصد روز،  افزایش سخت‌گیری استانداردهای ایمنی و آلایندگی و ضرورت حرکت به سمت خودروهای کم‌مصرف و پاک صنعت خودرو را با الزامات تازه‌ای در حوزه توسعه محصول و فناوری مواجه کرده است. در شرایطی که تغییر استانداردها و تحولات فناوری به‌ویژه در حوزه برقی‌سازی و مدیریت انرژی مسیر رقابت خودروسازان را تغییر داده تداوم تولید محصولات قدیمی بدون ارتقای فناوری نمی‌تواند پاسخگوی نیاز بازار و الزامات زیست‌محیطی باشد. کاهش مصرف سوخت، کنترل آلایندگی، بهبود عملکرد موتور و توسعه سامانه‌های نوین مدیریت انرژی ازجمله ضرورت‌هایی است که باید در برنامه‌های آینده خودروسازان مورد توجه قرار گیرد. با این حال دستیابی به این اهداف صرفا از مسیر داخلی‌سازی قطعات امکان‌پذیر نیست و به توسعه دانش فنی، طراحی مستقل و تقویت زیرساخت‌های آزمون و اعتبارسنجی نیاز دارد. در همین راستا وحید اصفهانیان، رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران با تشریح الزامات توسعه محصول در صنعت خودرو بر ضرورت سرمایه‌گذاری بلندمدت در فناوری و حرکت از تولید قطعه به سمت بومی‌سازی دانش فنی تاکید کرد.

رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران با تاکید بر ضرورت هم‌زمانی حفظ تولید و توسعه محصول فناورانه در صنعت خودرو گفت: داخلی‌سازی قطعات به‌تنهایی به‌معنای دستیابی به فناوری نیست و آینده صنعت خودرو به توان طراحی مستقل، مالکیت دانش فنی و توسعه نسل‌های جدید محصولات وابسته است.

وحید اصفهانیان در میزگرد مزیت های توسعه محصول برای صنعت خودرو و مشتریان با اشاره به تحولات سریع صنعت خودرو اظهار کرد: نمی‌توان صنعت خودرو را تنها با تداوم تولید زنده نگه داشت بلکه آینده این صنعت به توانایی مستمر در توسعه محصول، نوآوری و انطباق با تحولات فناوری وابسته است.

وی تغییر نیاز مشتریان، سخت‌گیرانه‌ترشدن استانداردهای ایمنی و آلایندگی، تحول فناوری و افزایش فشار رقابتی را از مهم‌ترین دلایل ضرورت توسعه مستمر محصول دانست و افزود: فناوری‌های مرتبط با باتری، موتورهای الکتریکی، الکترونیک قدرت، نرم‌افزار و مواد پیشرفته با سرعت زیادی درحال تغییر هستند و بی‌توجهی به این تحولات می‌تواند موجب ازدست‌رفتن فرصت حضور در نسل‌های آینده فناوری شود.

اصفهانیان تصریح کرد: شاید در کوتاه‌مدت کاهش سرمایه‌گذاری در توسعه محصول به مدیریت هزینه‌ها کمک کند اما هزینه عقب‌ماندگی فناورانه در آینده به‌مراتب بیشتر خواهد بود بنابراین حفظ تولید جاری و سرمایه‌گذاری در توسعه محصول باید به‌صورت همزمان مدیریت شوند.

وی گفت: محصول موفق تنها محصولی جدیدتر نیست بلکه باید از نظر مصرف انرژی، ایمنی، کیفیت، قابلیت اطمینان، آسایش، تجربه کاربری و هزینه نگهداری عملکرد بهتری داشته باشد. در این میان هزینه کل مالکیت خودرو اهمیت بیشتری از توجه صرف به قیمت خرید دارد.

رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران با تاکید بر اینکه توسعه محصول نباید به فیس‌لیفت و تغییرات ظاهری محدود شود، بیان کرد: توسعه واقعی باید به بهبود ملموس عملکرد، ایمنی، کیفیت، بهره‌وری و هزینه استفاده از محصول منجر شود. این موضوع از طریق توسعه فناورانه، بازنگری معماری و عملکرد خودرو، توسعه مشتقات محصول و بهبود مستمر محصولات موجود محقق می‌شود.

۴محور اصلی فناوری در آینده خودرو

اصفهانیان هوشمندسازی و سامانه‌های کمک‌راننده، برقی‌سازی و مدیریت انرژی، استفاده از مواد پیشرفته و سبک‌سازی و توسعه نرم‌افزار و معماری الکترونیکی خودرو را چهارمحور مهم شکل‌دهنده آینده صنعت خودرو برشمرد و گفت: صنعت خودرو آینده تنها یک صنعت مکانیکی نیست بلکه ترکیبی از مکانیک، الکترونیک، انرژی، نرم‌افزار و علوم مواد است. ازاین‌رو کشور نباید تنها مصرف‌کننده فناوری باشد و باید توان طراحی، توسعه و کنترل فناوری‌های کلیدی را در داخل ایجاد کند.

رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران یکی از چالش‌های مهم صنعت خودرو را خلط مفهوم داخلی‌سازی قطعه با بومی‌سازی فناوری دانست و گفت: ممکن است قطعه‌ای در داخل کشور تولید شود اما دانش طراحی، نرم‌افزار، الگوریتم‌های کنترلی، پروتکل‌های ارتباطی و فناوری‌های حساس آن همچنان در اختیار منابع خارجی باشد.

وی افزود: داخلی‌سازی عمدتا به معنای تولید یا مونتاژ محصول در داخل و براساس نقشه و مشخصات فنی موجود بوده اما بومی‌سازی فناوری به معنای دستیابی به توان طراحی، تحلیل مستقل، انتخاب مواد، بهینه‌سازی عملکرد، توسعه نرم‌افزار، انجام آزمون و اعتبارسنجی و اصلاح طراحی است.

اصفهانیان دستیابی به مالکیت فناوری را نیازمند طی پنج‌مرحله دانست و گفت: این مسیر از ساخت و مونتاژ آغاز می‌شود سپس به مهندسی معکوس و بازتولید، طراحی و مهندسی مستقل، توسعه و اعتبارسنجی و در نهایت نوآوری و توسعه نسل بعدی محصول می‌رسد. به گفته وی، صرف تولید یک محصول یا قطعه نمی‌تواند نشان‌دهنده تسلط فناورانه باشد و برای دستیابی به استقلال واقعی باید زیرساخت‌های طراحی، شبیه‌سازی، آزمون و اعتبارسنجی نیز توسعه پیدا کنند.

زیرساخت‌های آزمون و همکاری دانشگاه و صنعت

رییس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران با اشاره به نقش زیرساخت‌های تحقیق و توسعه در پیشرفت صنعت خودرو گفت: توسعه محصول بدون دسترسی به آزمایشگاه‌های تخصصی، تجهیزات آزمون دوام، تست دینامومتر و شاسی، آزمون‌های جاده‌ای، ارزیابی ایمنی و اعتبارسنجی سامانه‌های الکترونیکی امکان‌پذیر نیست. وی بر ضرورت تقویت ارتباط دانشگاه‌ها با خودروسازان و قطعه‌سازان تاکید کرد و افزود: همکاری دانشگاه و صنعت باید از تفاهمنامه‌های عمومی فراتر برود و به پروژه‌های مشترک با خروجی صنعتی، زمان‌بندی مشخص و شاخص‌های ارزیابی قابل اندازه‌گیری تبدیل شود.

اصفهانیان گفت: حفظ سرمایه انسانی و دانش انباشته مهندسی نیز از الزامات توسعه محصول است ازاین‌رو تضعیف فعالیت‌های توسعه محصول می‌تواند انگیزه و فرصت فعالیت تخصصی مهندسان را کاهش دهد و زمینه خروج نیروهای متخصص از صنعت را فراهم کند. وی تدوین نقشه‌راه فناوری و توسعه محصول با افق ۱۰ساله، اولویت‌بندی پروژه‌ها براساس نیاز بازار، ارزش اقتصادی و اهمیت راهبردی فناوری، تعریف شاخص عمق فناوری درکنار‌ درصد داخلی‌سازی، سرمایه‌گذاری در توسعه باتری، موتورهای الکتریکی، الکترونیک قدرت و نرم‌افزار خودرو و تقویت زیرساخت‌های آزمون و اعتبارسنجی را از مهم‌ترین اقدامات پیشنهادی برای آینده صنعت خودرو عنوان کرد.

اصفهانیان تاکید کرد: حفظ تولید امروز ضروری است اما نباید به قیمت به تعویق انداختن آینده صنعت تمام شود زیرا داخلی‌سازی به ما توان ساخت محصول امروز را می‌دهد در حالی‌ که بومی‌سازی فناوری توان خلق و تکامل محصول فردا را فراهم می‌کند.

برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید

مطالب مرتبط

آخرین اخبار