با اوجگیری گمانهزنیها درباره تغییر مدیران چند بانک، بازگشت احتمالی بازنشستهها و چهرههای تکراری بار دیگر این پرسش جدی را مطرح کرده است که چرا نظام بانکی همچنان میان گزینههای محدود، پرحاشیه و کمنتیجه در گردش است؟
به گزارش اختصاصی رصد روز، طی روزهای آینده تغییرات مدیریتی در دستکم چهار بانک کشور، شامل دو بانک بورسی و دو بانک دولتی، وارد مرحله نهایی خواهد شد؛ تحولاتی که از هماکنون توجه فعالان بازار پول و سرمایه را به خود جلب کرده است.
آنچه بیش از اصل تغییرات محل بحث است، ترکیب گزینههای مطرحشده برای تصدی این سمتهاست. شنیدهها از حضور دوباره برخی مدیران بازنشسته و همچنین چهرههایی حکایت دارد که پیش از این نیز بارها در رأس بانکهای مختلف قرار گرفتهاند و کارنامه عملکرد آنها همچنان محل نقد کارشناسان و افکار عمومی است.
اگر این گمانهزنیها به واقعیت تبدیل شود، باید پرسید سیاست جوانگرایی، جانشینپروری و استفاده از مدیران متخصص و نوگرا دقیقاً در کجای فرآیند انتخاب مدیران بانکی قرار دارد؟ آیا شبکه بانکی کشور با این حجم از نیروی انسانی متخصص، همچنان ناچار است میان چند نام تکراری دست به دست شود؟
منتقدان معتقدند تکرار مدیرانی که نتایج عملکرد آنها در دورههای گذشته روشن است، نهتنها نویدبخش تحول نیست، بلکه میتواند به تداوم همان الگوهای مدیریتی منجر شود که بخشی از چالشهای امروز نظام بانکی را رقم زدهاند. در چنین شرایطی، صرف جابهجایی افراد بدون تغییر رویکرد، بیش از آنکه اصلاح ساختار باشد، تکرار یک چرخه مدیریتی فرسوده خواهد بود.
اکنون انتظار میرود نهادهای تصمیمگیر، علاوه بر سوابق اجرایی، شاخصهایی مانند کارنامه واقعی، توان ایجاد تحول، سلامت مدیریتی و پاسخگویی را در اولویت انتخابهای خود قرار دهند؛ چرا که اعتماد عمومی به نظام بانکی با تکرار چهرههای آزموده و کماثر تقویت نخواهد شد، بلکه با انتخاب مدیرانی شایسته، پاسخگو و دارای برنامه قابل احیا است.
