مهران احمدی درکنار همسر زیبایش+ عکس

به گزارش رصد روز، مهران احمدی در سریال پایتخت با ایفای نقش بهبود شوهر فهیمه است که عکس همسر واقعی اش را منتشر کرد.

مهران احمدی (زادهٔ ۹ اسفند ۱۳۵۲) بازیگر و کارگردان ایرانی سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است.

مهران احمدی زاده نیشابور است وی بخاطر فرصت شغلی به تهران مهاجرت نموده وفارغ‌التحصیل شد. وی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۸۵ با بازی در فیلم «آدم» ساخته عبدالرضا کاهانی آغاز کرد. او همچنین به عنوان برنامه‌ریز، دستیار کارگردان و مدیر تولید در چند اثر حضور داشته‌است. بازی جدی احمدی در فیلم‌هایی مثل یک خانواده محترم، بغض و ماحی قابل توجه بود. او در سال ۱۳۹۲ در مجموعه تلویزیونی آوای باران نقش شکیب را بازی کرده‌است. همچنین در فصل ۲ و ۳ و ۶ سریال پایتخت نقش بهبود فریبا را ایفا کرد.

احمدی نخستین فیلم بلند سینمایی خود با عنوان مصادره را در سال ۱۳۹۶ کارگردانی کرد.

مهران احمدی متولد 1352 در تهران می باشد.

مهران احمدی در کودکی به نیشابور کوچ کرده و در نوجوانی دوباره به زادگاهش تهران برگشته است.  وی در سال ۷۳ وارد دانشگاه آزاد و در رشته تئاتر در رشته بازیگری فارغ‌التحصیل شد. مهران احمدی سینمایی خود را در سال ۱۳۸۵ با بازی در فیلم «آدم» آغاز کرد.

قسمتی از گفتگو با مهران احمدی
تصوير مهران احمدي براي بسياري از ما با تصوير آدم هاي فقير، بيچاره، بدبخت و خلافکار پيوند خورده و اين مساله در سريال هاي اخير او در تلويزيون نمود بيشتري داشته است. اين حضور مستمر و نقش هايي با بن مايه هاي مشترک و اجراهاي متنوع بهانه اي شد براي شنيدن حرف هاي بازيگري که حرفه اش را بسيار جدي گرفته و بازي کردن در آثار خوب تلويزيوني را ارزشمند مي داند، چرا که به اعتقاد او تلويزيون بايد هر روز رشد داشته باشد و سريال هاي بهتر و بهتر بسازد تا آنجا که هيچ کسي رغبتي به ديدن سريال هاي ماهواره اي نداشته باشد.

کارتان را در سيماي خانواده همراه سعيد دولت و فرشيد نوابي شروع کرديد. شروع کارتان چندان چشمگير نبود، از تلويزيون به سينما راه پيدا کرديد و جايگاهتان را در سينما تثبيت کرديد و بعد از آن دوباره با آثاري مانند پايتخت، مهرآباد و آواي باران به تلويزيون بازگشتيد. در اين مسير چه اتفاقي افتاد که اين قدر رشد داشتيد؟ دوپينگ کرديد!
مهران احمدی: آثاري که به آنها اشاره کرديد، کارهايي بوده که از سر ناچاري در آنها بازي کردم و برايش دليل روشني داشتم؛ در واقع من دانشجوي تئاتر و بازيگري بودم، مسائل و مشکلاتي در خانواده برايم ايجاد شد، از جمله اين که پدرم فوت کرد و دست به گريبان مشکل پرداخت شهريه دانشگاه و مخارجم بودم. همه اينها باعث شد خيلي راجع به کاري که بازي مي کنم، فکر نکنم. بعد از مدتي وقتي اوضاع سر و سامان گرفت و بهتر شد، تصميم گرفتم ديگر بازي نکنم، حتي به اين قيمت که براي هميشه شغل بازيگري را از دست بدهم يا فراموش بشوم. به نظرم فراموش شدن بهتر از اين است که آدم در نقشي بازي کند که اصلاآن را دوست ندارد و حائز هيچ ويژگي خاصي هم نباشد.

مهران احمدی در کودکی به نیشابور کوچ کرده و در نوجوانی دوباره به زادگاهش تهران برگشته است

من درباره نوع کارهايي که بازي کرديد صحبت نمي کنم. جنس بازي شما هم در آن زمان چندان قابل دفاع نبود.
مهران احمدی: بله و همه اش به اين مربوط است که حالامهران احمدي تجربه بيشتري به دست آورده است. آن زمان مشغول تحصيل در زمينه بازيگري و هنوز در ابتداي راه بودم. بعد از آن بود که به مرور در کوران تحصيلات و تجريه تکنيک ها و تاکتيک هاي بازيگري قرار گرفتم و رو به جلو حرکت کردم. ضمن اين که وقتي بازيگري از تئاتر وارد دنياي رسانه اي مانند تلويزيون يا سينما مي شود، بخوبي قاب را نمي شناسد و کم کم در اين باره مجرب مي شود. من به ضعف شديد کارم در آن دوران واقف هستم و حرف شما را کاملاقبول دارم.

برداشت من از حرف هاي شما اين است که چند مولفه مختلف دست به دست هم داد تا شيب رشدتان صعودي باشد. احتمالاهمزمان تحصيلاتتان را به اتمام رسانديد، تجربه هاي بيشتري کسب کرديد و در زندگي خصوصي به شرايط تثبيت شده اي رسيديد!
بله. به شرايطي رسيدم که خيالم راحت تر بود، فکرم هزار جا نبود، تمرکز بيشتري روي بازيگري داشتم و مي توانستم به نقشي که برعهده مي گيرم فکر کنم. بله، حق با شماست.

ولي اين قدر در اين کار پيش رفته ايد که داريد به خودتان صدمه مي زنيد.
منظورتان را نمي فهمم.

در سريال پايتخت با چشمان لوچ ظاهر مي شويد، در سريال آواي باران تمام مدت يک چشمتان نيمه باز است و زير لب بالاهم چيزي گذاشته ايد که حتما نگاه داشتن اش سخت و آزاردهنده است. چطور شد اين شيوه را در پيش گرفتيد؟
مهران احمدی:من به اين شيوه بازي نمي کنم، بلکه بازيگري را اين طور مي بينم. بازيگري از نظر من طراحي و اجراي يک شخصيت قابل باور است. ما حق نداريم متن را بخوانيم و برويم جلوي دوربين؛ بايد قبل از اجرا شخصيت را طراحي کنيم که مي تواند يک ماه يا دو ماه باشد و بايد بروي درباره يک نقش تحقيق کني، براي هر رفتار و کنشي که از شخصيت سر مي زند طراحي داشته باشي، بي خود و بي جهت نمي توان پيش رفت و به نتيجه رسيد. درباره رفتارهاي ريز و درشت هر نقشي که بازي کرده ام، برنامه داشتم و هر کدام را که بپرسيد علت اجراي آنها را برايتان توضيح مي دهم. ممکن است برخي جاها رفتاري را درست اجرا نکرده باشم، يا در عمل موفق نبوده باشم، اما دليل کنش ها و واکنش ها را مي دانم. اصلابه دليل همين چيزهاست که بازيگري يکي از سخت ترين مشاغل دنيا محسوب مي شود، وگرنه اگر قرار باشد مهران احمدي مدام خودش را جلوي دوربين تکرار کند يا فقط به جاي ديگران حرف بزند، اسمش بازيگر نيست. البته خيلي ها اين کار را مي کنند و اتفاقا کار راحت تر همين است. خيلي ساده است که آدم در هر نقشي مثل خودش بخندد، گريه کند، حرف بزند، عاشق شود و… اما من بازيگر حق ندارم مثلادر نقش شکيب به جاي خودم باشم يا يک نقش کليشه اي و تکراري ارائه کنم که بارها و بارها و بارها مردم در سينما و تلويزيون آنها را از من ديده اند. اين چه هنري است؟! اين چه مزيتي براي آدمي دارد که اسم خودش را بازيگر گذاشته است؟!

مهران احمدی در سال ۷۳ وارد دانشگاه آزاد و در رشته تئاتر در رشته بازیگری فارغ‌التحصیل شد

من حق ندارم اين کار را بکنم. مردم بايد هر بار يک شخصيت جديدي از من ببينند؛ حداقل ده شخصيت متنوع که بايد بتوانم بازي کنم! اما متاسفانه آفت راحت طلبي به جان بازيگري افتاده و از آنجا که گاهي يک مساله و شيوه غلط بي دليل به عرف تبديل مي شود، مردم از يک شيوه درست تعجب مي کنند. در بازيگري هم همين طور است، مني که شيوه درست را در پيش گرفته ام، مورد سوال قرار مي گيرم که چرا راه سخت را در پيش گرفته ام و کساني که به جاي بازيگري راحت طلبي مي کنند مورد سوال قرار نمي گيرند؟ به نظر من اين افراد بازيگري نمي کنند، پررويي مي کنند که بارها و بارها و بارها به با يک شيوه در مقابل مخاطبان ظاهر شوند. لطفا اين مساله را با تيتر درشت منتشر کنيد که برخي بازيگري نمي کنند، پررويي مي کنند. مي دانيد چه چيزي در اين باره براي من جالب است؟ اين که بسياري از اين بازيگرنماها تصور مي کنند که نقش هايشان را متفاوت از هم بازي مي کنند، در حالي که فقط لباس و گريمشان عوض مي شود. هيچ چيز ديگري در اين افراد تغيير نمي کند! از لحن بگيريد تا رفتار، مناسبات، فضاي حاکم بر روابط نقش با ديگر شخصيت ها، واکنش هايش مانند شيوه خنديدن، گريه کردن، راه رفتن، حرف زدن و…

اصلامگر همه ما مانند هم حرف مي زنيم که يک بازيگر وقتي نقش راننده وانت را بازي مي کند، همان طور حرف مي زند که وقتي نقش يک دکتر را بازي مي کند! و برخي هم اين ماجرا را به نهايت رسانده اند و اگر يک بار نقش پليس را بازي کنند تا هميشه پليس باقي مي مانند! اگر نقش دکتر را بازي کنند، هميشه همين نقش را برعهده مي گيرند. حتما شما هم ديده ايد!
در مورد بازيگراني مانند شما هم اتفاق مشابه مي افتد! و آن هم اين است که وقتي شما بازيگري هستيد که نقشتان را طراحي مي کنيد جنس خاصي از نقش ها به شما پيشنهاد مي شود. به مرور زمان فقط يک جنس نقش به شما پيشنهاد مي شود و مدام بايد تلاش کنيد که آنها را متفاوت بازي کنيد. مثلابه شما بيشتر نقش هاي چرک پيشنهاد مي شود؛ شخصيت هاي ناموجه و از طبقه فرودست جامعه!

برای عضویت در کانال رصد روز کلیک کنید