۲۵۶ روز انتظار برای پول نفت در دوران پورابراهیم؛ کمتر از ۸۰ روز در اوج تحریم و جنگ! آمارهای مستند وصول درآمدهای نفتی، پرسشی جنجالی درباره مدیریت فروش نفت و هزینه سنگین تأخیر برای اقتصاد ایران مطرح می‌کند.
به گزارش اختصاصی رصد روز، یکی از مقولاتی که درباره فروش نفت ایران، به ویژه در شرایط خاص جنگ، کمتر مورد توجه قرار دارد، مدت زمانی است که خزانه کشور در انتظار وصول عایدی درآمد نفتی به سر می برد.
کاهش این مدت زمان علاوه بر اینکه موجب تسریع در تامین هزینه های حیاتی کشور است، دست بسیاری از کاسبان تحریم که با زمانبر کردن این روند از سود (اصطلاحا خواب پول) تاخیر، بهره می برند؛ کوتاه می شود.
بررسی مستندات موجود نشان می دهد، علی اکبر پورابراهیم، مدیرعامل کنونی شرکت بازرگانی نیکو که از سال ۱۳۹۷ بدون حتی یک روز تجربه و سابقه فروش مشتی گردو ، به عنوان شاگرد ژنرال زنگنه، وارد میدان فروش نفت ایران شد، کارنامه پرابهامی در زمینه زمان وصول مطالبات نفت ایران دارد. به ویژه اینکه دوره مدیریت وی در زمان جو بایدن، رئیس جمهوری وقت آمریکا همزمان شد که تحریم های نفتی ایران با انعطاف بیشتری نسبت به پاییز ۱۴۰۳ رو به رو بود.
اعدادی که در ادامه از مستندات موجود نقل می شود مربوط به شاهکار مدیریتی پورابراهیم در بازه زمانی بهار ۱۴۰۰ تا تابستان ۱۴۰۳ است. لازم به تاکید و یادآوری است که پیش از این تاریخ و از سال ۹۷، پورابراهیم مدیرعامل فخیمه نیکو بوده است.
با آغاز بهار ۱۴۰۰، به یمن مدیریت این جوان، میانگین وصول عایدی فروش نفت ایران پس از ۲۵۶ روز به حساب خزانه داری کشور می رسید. به عبارتی، دارو، گندم، مواد اولیه صنایع و تولید، کالاهای اساسی، بنزین و سایر ملزومات کشور باید ۲۵۶ روز معطل ضعف مدیریتی یک جوان بی تجربه می ماند!
این عدد برای تابستان ۱۴۰۰، معادل ۱۶۴ روز، برای پاییز ۱۴۰۰ معادل ۱۲۹ روز و برای زمستان همان سال، عدد ۱۵۶ روز را به خود اختصاص داده است.
شاهکار مدیریتی وی به همین جا ختم نمی شود و در بهار ۱۴۰۱ مردم باید ۲۳۲ روز در انتظار وصول درآمد نفتی خود می ماندند. این اعداد تا پایان مدیریت وی در تابستان ۱۴۰۳، به جز در ۳ فصل، باقی ایام کمتر از ۱۳۴ روز برای وصول درآمدی را تجربه نکرد.
اما ورق از پاییز ۱۴۰۳ برگشت؛ تحریم های نفتی ایران تشدید شد، بازار ارز با نوسان عجیبی رو به رو بود، کشور جنگ ۱۲ روزه را از سر گذرانده بود و طبق گزارشات وقت نهادهای امنیتی، نظارتی و حتی جامعه شناسی و رصد پیوست رسانه ای دشمن، خبر از قوت گرفتن التهابات اجتماعی بود؛ کودتای ۱۸ و ۱۹ دی ماه تمام ارکان اقتصادی و غیراقتصادی را درگیر کرد.
پیش از دی ماه نیز بازار تهران به طور کم سابقه ای وارد اعتصابات شد، بازار طلا و ارز با نوسانات شدیدی دست و پنجه نرم می کرد. اما در این بزنگاه، سایه نشینانِ عافیت طلب ترجیح دادند کنار بروند.
آمار و ارقام مستند به خوبی مبین مدیریت بازار فروش نفت و وصول درآمدهای نفتی است؛ با شروع مهر ۱۴۰۳، ضمن افزایش صادرات نفت، مدت زمان وصول عایدی فروش نفت از پاییز ۱۴۰۳ تا تابستان ۱۴۰۴ به ترتیب، ۷۴، ۴۶، ۷۲ و ۷۹ روزه وصول و در اختیار منابع مصرفی قرار می گرفت.
این اعداد و مدت زمان وصول، آن هم در شرایطی که تحریم ها علیه ایران تشدید شد، کشور پس شهادت رهبری معظم انقلاب اسلامی، وارد یک جنگ تمام عیار در کل منطقه غرب آسیا شد، مسیرهای مالی کمکی به ایران در شرق آسیا، زیر ذره بین بیشتر آمریکایی ها و اسرائیلی ها قرار گرفت؛ حقیقتا و با قضاوت قلب سلیم بدون بغض، شاهکار است.
بنابراین طبق نقل مشهور می توان گفت فرق می کند چه کسی فرمانده باشد؛ آن هم فرماندهی فروش نفت در میانه جنگی بی نظیر در ۱۰۰ سال گذشته ایران.
